Chapter 29
"Ano bang trip mo? Bakit mo naman ako bibigyan ng ganon kadaming sandals. Huh?" takang tanong ko kay Tyler. "Na pansin ko kasi na... sobrang lungkot mo nung na wala ko yung sandals na mo na yun, kaya na isipan kong pilitan na lang." "Eh ano naman ngayon sayo kung malungkot ako?" Medyo mataray kong tanong. "Obvious naman na ayaw kitang makitang malungkot. Hindi ko matiis, hindi ko kayang nakikita kitang malungkot dahil lang sa sandals. Kaya ayun na-isipan kong gawin yun." "WOW! NAMAN. Mr. Tyler. Isang pares lang naman ho, ang na wala ninyo. Tapos sasabihin mo sakin pinalitan mo yung nawawala kong sandals. E, ang dami-dami kaya nung ipinalit mo. Nag sasayang ka lang ng pera mo. Tsk." Panenermon ko sa kanya habang naka hawak sa magkabilang bewang. "Galit ka ba?" tanong niya sa akin. Med
- Writer
