CHAPTER 37
ANDREA POV
"GOODMORNING, MAMA," masigla kong bati kay mama nang umagang iyon, nasa kusina ako at nagboluntaryo kay Nanang Bebeng na tumulong para sa paghahanda ng agahan naming lahat. Napansin ko ang nagtatakang tingin na pinukol sa akin ni mama---maari siguro itong nagtataka kung bakit ako masigla samantalang noong nakaraan ay halos wala akong gana sa buhay.
"May sakit ka ba, Andrea?" tanong sa akin ni mama. Nagkatinginan kami ni Nanang Bebeng at napangiti nalang sa isa't isa sa komento ni mama. Kahit ako nakaramdam ako ng pagtataka sa sarili ko kung bakit ba ako nagising akong may ibang siglang nararamdaman-- hindi tulad ng mga nakaraang araw na halos ako sakluban ng langit at lupa sa lungkot na nararamdaman ko. Naisip ko nalang na siguro wala rin mangyayari sa akin kung
