CHAPTER 37
ANDREA POV
ISANG malakas na sampal ni papa ang sumalubong sa akin pagbukas ko ng pinto ng silid ko. Nagulat ako sa ginawa nito, at ang galit na galit na matang pinukol nito sa akin.
"Napakatigas talaga ng ulo mong bata ka!" sigaw sa akin ni papa-- na lalong nagbigay ng takot sa puso ko. Nagtatanong ang mata kong tiningnan si mama sa likuran ni papa, kung bakit iyon ginawa ni papa sa akin. Pero wala akong nakuhang sagot dito.
"Asikasuhin mo na ang tingin ng magaling mong anak, Adriana!" untag ni papa kay mama na labis lalong nagbigay ng takot sa puso ko sa narinit kong utos nito rito. Sinundan ko si papa ng wala itong paalam na pumasok sa silid ko, agad tinungo ang cabinet ko kung saan nakatago ang cellphone na binigay sa akin ni Tita Ignacia.
"Hindi mo kami maluluko, Andre
