Clement's POV
Matagal kong tinitigan si Gullveig. Pilit ko itong kinikilatis ngunit hindi ko talaga mabasa kung ano ang tunay nitong pagkatao. Iiwas-iwas siya ng tingin dahil sa ginawa ko. Nakita ko pa na namula ang kaniyang mukha na para bang naiilang sa pagtitig ko.
"M-may dumi po ba sa mukha ko?" basag niya sa katahimikan.
"P-pasensya ka na. Bumalik ka na lang muna sa silid niyo. Ipapatawag na lang kita kapag kailangan na kita ulit," saad ko sa kaniya kaya't nagtatakbo na siya palayo sa akin.
Mayamaya ay lumapit na sa akin si Flarion. "Ano pong nangyari? Bakit ang bilis naman ata ng training niya?" untag niya.
"May mali e," tugon ko sa kaniya.
"Ano?" naguguluhan niyang tanong.
"Basta. Paki-tawag na lang si Deo. Sabihin mo na tumungo siya sa kuwarto ko at kailangan ko siyang mak
