Clement's POV
Kitang-kita ko kung paano manlaki ang mata ni Gullveig. Sa gulat niya ay sapilitan siyang bumaklas sa yakap ko. Agad itong lumayo sa akin at pumunta sa likod ng Ama niyang si Deo kaya nagbalik na ako sa wisyo ko. Nakatingin tuloy silang lahat sa akin. Nahiya ako bigla sa inasta ko. Siguro ngayon ay sobrang pula na ng mukha ko.
Ngumiti ako ng pilit. "P-pasensya ka na, Gullveig, kamukhang-kamukha mo kasi ang kasintahan kong si Kalina," saad ko sa kaniya habang napapakamot pa ng ulo.
Nginitian na lang ako ni Deo pero mukhang sa loob-loob nito ay nagulat talaga siya sa ginawa ko sa Anak niya. Tinignan ko si Gullveig. Tila ba galit na ito sa akin at nakatanggap pa ako ng irap niya. Kahit ang pagiging suplada at masungit niya ay Kalinang-kalina rin. Para silang kambal.
"P-pasen
