Sobrang tahimik na para bang ang buong mundo ay huminto sa pagitan nila. Hindi alam ni Rozein kung ano ang dapat niyang sabihin o gawin. Ang bigat ng katahimikan ay parang tinik na nakabaon sa dibdib niya, he knew she wasn't okay. When the first tear dropped down her cheeks, doon niya lubos na naintindihan, nasasaktan ito ng sobra. Nakikita niya iyon sa mga mata ni Thara ang nagsabi ng lahat.
Pero ano ba talaga ang pwede niyang sabihin para maibsan ang sakit nito? Wala. Walang sapat na salita.
"Thara, I—"
Agad siyang pinigilan ng babae, itinaas ang palad sa mukha niya.
“Don’t.”
Her voice was unfamiliar, it was so quiet and lost, he felt this pinch pain in his heart. Nasaktan siya, hindi dahil itinulak siya palayo, kundi dahil alam niyang sugatan si Thara, at wala siyang magawa para a
