“Damon, saan mo ba ako dadalhin?” natatawang usisa ni Ariadne sa lalaki habang marahan siya nitong inaalalayan sa paglalakad. Hindi niya nakikita ang daan na tinatahak nila dahil piniringan nito ang kanyang mga mata. Hindi niya naman magawang magreklamo. Sa katunayan, napakabilis ng pintig ng kanyang puso noong mga oras na iyon.
Pagkauwing-pagkauwi nila galing sa trabaho kanina ay sandali itong nawala. Pagkatapos ay pinuntahan siya nito sa silid niya at pinagsuot ng piring sa mga mata bago iginiya kung saan. Kapag naman inuusisa niya ito ay mahina lamang itong tumatawa. Hindi sinasagot ang tanong niya.
“Relax, angel. Malapit na tayo.”
She sighed as she let him lead the way. Mayamaya pa ay huminto ito sa paglalakad dahilan para sumunod siya. Walang anu-ano ay inalis nito ang piring sa ka
