Napahinto ako sa paglalakad at natulala saglit, na para bang nabingi ako sa sinabi niya. His words kept echoing in my ears, and for a moment, I couldn’t process them. “Ha?” was all I managed to say, my brain barely working. “Anong sabi mo?” I just want to confirm kung tama ba ang dinig ko, at tumango lang siya habang nakatalikod sa akin. He slowly turned to face me, my heart pounding, my thoughts in complete disarray. I searched his face, study his expression, hoping I had misunderstood, hoping he’d take it back, or laugh at it, say it was nothing, but he didn’t. Instead, his expression didn't change. It was serious. And that was when it hit me. “K-Kasal natin? I-Ito ba 'yong pinag-uusapan niyo ni Papa k-kanina?” nagkanda-utal kong tanong, hindi makapaniwala. Maybe… maybe I was just

