Sinabi ni Gio kay Mama na umiyak ako dahil sa masakit ang sprained leg ko. Nang umalis si Gio ay iba ang tingin na binigay sa akin ni Mama.
"Zira."
Kumunot ang noo ko sa kanya. "Po?"
"Hindi ka umiiyak sa ganyang bagay. Hindi basta basta tumutulo ang luha mo lalo na dahil sa pisikal na sakit. Now tell me, anong dahilan?"
I took a deep breath. "Si Troye po, Ma."
Mukhang hindi naman nagulat si Mama. Umupo siya sa tabi ko.
"So, ano? It's over na kay Gio?"
Umiling ako. "No, Ma! I clearly chose him, hindi naman ito parang gamit lang na kapag ayoko na ay papalitan ko na. I'll try my very best para magwork kami ni Gio, Ma."
She took a sigh. "Tawagan mo ang kuya mo."
Open ako kay Mama pero alam niyang iba kay Kuya, walang limitasyon kong nasasabi ang lahat ng bagay. Pero ngayon ay
