“Raphael, ano ba ‘to? Anong ginagawa natin dito?” tanong ko habang unti-unting tumataas ang kaba sa katawan ko.
Nasa harap kami ng isang mansion na sobra-sobra ang yaman na ramdam mo kahit sa ambiance lang. Wala akong ideya kung bakit ako dinala dito niya.
Sinundan ko siya papunta sa pinto at siya na ang nag-ring sa doorbell. Nakita ko yung malaki at mayabang na ngiti niya na parang may plano na naman siyang kalokohan.
Hindi naman siguro niya ako papatayin dito, biro ko sa sarili ko habang ngumiti sa isip.
Biglang bumukas ang pinto, at nakita ko yung babae—hindi lampas sa forty, may pulang buhok na naka-bun, naka-knee length dress at heels. Ngumiti siya ng parang may alam na hindi ko pa.
“Raphael, my dear, ang tagal na ah. Halika, pasok ka,” sabi niya habang iniwasan yung daan.
Sumun
