I struggled with all the bags through the entire elevator ride paakyat sa room ko. Nakaka-inis, kasi ang dami kong bitbit—mga paper bags ng designer clothes, sapatos, at accessories na binili sa Paris. Pagkapasok ko sa kwarto, diretso kong hinagis lahat ng bags sa kama, tapos ako na rin sumunod, bagsak ang katawan sa kutson.
The flight was long, sobrang nakakapagod. I closed my eyes for a second, hoping to rest kahit saglit lang. Pero maya-maya, may narinig akong katok. Napalingon ako sa pinto at nakita kong sumisilip si Francis.
Umayos ako ng upo at napangiti, pero seryoso ang expression niya nang pumasok siya at umupo sa tabi ko.
“Wow, ang daming bags ah,” aniya, kunwaring namamangha. “Where did you get the money, did you rob a bank in Paris?”
Napatawa ako, kahit awkward. “Raphael bo
