"I can’t believe you forgot your own birthday!"
Napabuntong-hininga ako habang hinihimas ang sentido ko. Si Mama, nakatayo sa may pintuan ng kusina, nakakunot ang noo at tila hindi makapaniwala sa narinig niya.
“Ako rin nga, ‘ma. Hindi ko rin gets kung paano ko nalimutan,” sabi ko, halos pabulong. “Who even forgets their own birthday?”
Umiling siya habang dinadampot ang bag niya. She looked at me the way only a mother could—concerned, but trying not to make it obvious. Kinuha niya ang jacket na nakasabit sa likod ng dining chair at sinimulang isuot.
"I’m taking you out for the day," bigla niyang sabi habang kinakapa ang loob ng bag niya.
“Mama, hindi mo na kailangan akong ilabas. Okay lang talaga ako. We can just stay home, mag-celebrate tayo dito, just the two of us,” sagot ko habang
