“Patawarin mo sana ako Samaya pati na ang mga bata sa kabaluktutan ng pag-iisip ko kaya naging ganyan sila at nagawan kita ng masama. Akala ko kasi nagpapakasaya ka lang sa pinagpapaguran ng anak ko kasi nandito ka lang sa bahay. Tapos hinahayaan mong mag-isa ang anak ko na magpatakbo ng negosyo ninyo. Pero sorry patawad sa mga nagawa kong kasalanan, sa lahat ng mga salitang nasabi ko, sa pananakit ko at sa mga kawalang hiyaan ko. Hindi ko man lamang naisip na wala akong karapatan na gawin iyon sayo dahil asawa ka ng anak ko." Hinging paumanhin ng Nanay ni Sergio.
Tumayo ito at lumapit sa kanya, nagulat siya ng hawakan nito ang kanyang kamay.
Hindi ko talaga makontrol ang sarili ko sa pananakit anak, kahit bibig ko ay ganon din dahil sa highblood ako. Pero alam kong mali iyon, kaya pa
