Chapter 5

1325 Words
Napakalalim ng tulog ni Mystie ng maulinigan nito ang bulungan ng tatlong binata. "Damn man. That bastard King is a lucky man." "Hell yeah. Look at those curves." Pilit hinihinaan ang mga tawa nila, trying not to wake up the gorgeous lady in front of them. Lying peacefully on her comfy pink bed. None the drunkard look she has a while ago. "Tsk! You bastard, stop it. You’re waking her up." Angil ng isa sa kanila, Says by Lhander who was allergic to every woman, simula ng iwan ito ng babaeng pakakasalan niya sana sa simbahan. "There you go again, you bitter man." Tukso ni Xendrix sa kaibigan, Pagkatapos ay sabay silang tumawa ni Adriel. Nagkakaunawaan ang dalawa sa lahat ng bagay, bukod kasi sa pagiging magkaibigan ay pareho silang mahilig sa babae. They are fuckers ika nga ng ibang kaibigan. Kung magpalit ng babae ay parang nagpapalit lang ng damit. Ilang sandali lamang ay gumalaw ng bahagya ang dalaga, naiinis niyang binalingan ang mga taong gumagawa ng ingay dahilan para siya ay magising mula sa malalim na tulog. "Anak ng! Ano bang problema niyo at ang ii---- ngay ni---yo." Galit at pasigaw na aniya. Hindi matuluy-tuloy si Mystie sa pagsasalita ng mapansing hindi niya kilala ang mga lalaki. Linukob siya ng kaba, "Si-sino kayo? A-anong g-ginagawa niyo ri-rito?" Tanong niya habang naglulumikot ang mata upang suriin ang kwartong kinalalagyan. Ng mapansing nasa sariling kwarto siya ay kumalma ng panandalian. Inilibot niya ulit ang tingin sa kabuuan nito, kulay puti na mga dingding ang bumungad, nakalaylay ang kulay itim na kurtina at nakabukas ang ilaw, nasa ganoong ayos pa naman ito walang pinagbago. "Ayos ka lang miss?" Nagugulahang tanong ni Lhander. Hindi nito mawari ang reaksyong nakapaskil sa mukha ng dalaga. Bumaling ito sa kanila, nagtatanong ang mga mata. "Okay. Relax miss beautiful. We dont bite. Hahaha" may bahid ng kaseryosohang saad nito bago tumawa. To lift up the awkward situation they’re in. Ng mapansing walang sino man ang tumawa ay tumigil ito at tumikhim. "By the way, I am Xendrix, Adriel and that's Lhander." Tukoy nito sa mga kaibigan. "A-anong ginagawa niyo sa kwarto ko?" May pagtatakang tanong ni Mystie. Ang natatandaan niya ay nasa loob siya ng bar, kasama ang isang lalaking hindi niya alam ang pangalan, ng bigla itong tamaan ng bala sa noo. Naglakihan ang mata nito ng ma-alala ang nangyari, ang pinatay nilang lalaki sa mismong harap niya, at ang lalaking sinabunutan siya at tinakpan ng may kung hindi maipaliwanag na amoy sa ilong. Marahas niyang ibinaling ang tingin sa mga lalaki, linukob ulit ng kaba, matang naninigurado. Dahan-dahang umatras palayo sa mga ito, waring sa ganoong paraan ay mapo-protektahan niya ang sarili kung may gawin man ang mga itong masama sa kanya. "Dont worry, were not who you think we are." Ani Lhander sa nagpapakalmang boses. Magkaganoon man ay hindi nawala ang pakiramdam ng dalaga. "Our friend were the one who saved you, he only asked us to send you home and here we are." Lhander added. Ng masiguro ni Mystie na nagsasabi naman ng totoo ang lalaki ay kinalma niya ang sarili. "Maraming salamat, pakisabi din sa kaibigan niyo na maraming maraming salamat." Ani Mystie. Hindi mawala sa sarili ang lalaking tumutok ng baril sa kung sino at ang ingay na dulot niyon bago siya mawalan ng malay. "S-siya nga pala? Paano ako nakarating dito?" Puno ng pagtatakang tanong nito. Nagkatinginan ang tatlo, waring nag-tuturuan kung sino ang dapat sumagot. Walang may gustong magsalita ng biglang pumasok ang hindi inaasahang makita ng dalaga, "Okay ka na bang mag-isa rito iha? Kailangan na kasi naming umalis." Aniyang may banayad na boses. "A-adriano? I-ikaw ang nagligtas sa akin?" Namamangha at may galak na ani Mystie. "Hehe a-ako nga. Hehe" nagkakamot ng ulong aniya. "Pero na-nagligtas.. Ah.. ah." Hindi makasagot nitong tinig saka tumingin sa tatlong lalaki, At dahil nakatalikod ang mga ito sa dalaga ay hindi nito nakita ang senyasang naganap sa apat. "Ah hahaha. O-oo ako nga. Hehehe. Sige na iha at kailangan na talaga naming umalis, w-walang anuman na lamang. Hehehe. Sa susunod na pagkikita ganda." Tarantang hila nito sa mga kasama. Magsa-salita pa sana siya kung paanong nalaman nila ang bahay niya at nabuksan gayong nasa may paso ang susi, doon niya piniling itago ito para mas ligtas at siya lamang ang may alam, minsan kasi ay nanakawan siya ng gamit at naiwala ang susi. Hawak ng kamay ang noo ng ito ay tumayo sa pagkaka-upo sa kama. Sumasakit ang ulo nito marahil sa gamot na nalanghap galing sa panyo, isa pang nakakapag-taka ay kung bakit walang pulis na dapat ay nag-tatanong na sa kanya gayong sangkot siya sa isang aksidente, wala man itong kinalaman ay dapat pa ring dumaan siya sa ganoong proseso sapagkat pwede siyang gamitin bilang witness. Pero sabagay wala din naman akong maitutulong dahil ni hindi ko nga kilala ang lalaking pinatay nila kanina. Ipinag-sawalang bahala din nito ang isiping iyon dahil na din sa takot, dahil baka siya pa ang gawing suspect at kung mangyari mang gamitin siya bilang witness ay baka gawin siyang person of interest. Napapasabunot siya ng buhok patungo sa kusina para uminom, pakiramdam niya kasi ay uhaw na uhaw siya, magkagayon man ay hindi nito maiwasang kabahan sa nangyari. Isa siya sa witness pero narito siya at prenteng naka-upo, pakiramdam niya ay nagi-guilty siya kahit wala naman siyang ginawang masama. Okay pa naman siya noon, not until he saw his 4 years boyfriend kissing another woman, that shameless guy did it again twice at sa bar pang pinuntahan niya, kung hindi ba naman nananadya ang mga gago. For pete's sake, she even saw how that woman smiled evilly while doing it in front of her. Maayos naman ang buhay niya ng hindi pa niya nakikilala si Arries, at inaamin naman niyang mas naging masaya ang buhay niya ng makilala ito pero binawi din iyon ng tadhana, at heto siya ngayon na sangkot sa isang gulo. Iniling ang ulo at umaasang mawala ang mga isipin niya ng mapansin ang pintuan, Dahan dahan niyang tinungo ito para sana i-lock ng makitang sira na ang padlock niya, marahil binalya ito ng malaking tao dahilan sa bugbog sarado ang gawa sa kahoy niyang pinto. Isang tao lang naman ang suspetsa niyang gumawa niyon, Walang iba kundi si Adriano na matanda man ay mukhang alaga pa din sa gym. Malalaki naman ang katawan ng tatlong nag-ga-gwapuhang binatang kasama niya pero sa tingin niya'y mas maalam siya. Napahilamos siya sa mukha sa labis na frustration na nararamdaman. Pangalawang beses pa lamang nilang nagkita pero ganito na ang nangyari. Una ay iyong muntik ng pagkabangga sa kaniya at pangalawa ay ito, ang sirain ang pintuan niya. Akmang pupunta ng kwarto para hanapin ang cellphone para tawagan ang may-ari ng boarding house na iyon ng biglang may kumatok. "Si-sino po sila?" Kinakabahang tanong niya hindi pa man nakikita ang tao sa labas. Napakaraming pumasok sa isip niyang hindi maganda, katulad na lamang ng isipin na pulis iyon at hinuhuli siya dahil sa pagtatago, ilan lamang iyan sa mga kinakatakot niya. "Ah tinawagan po ako para daw po ayusin ang nasirang pintuan niyo, wag po kayong mag-alala at bayad na po ako nang taong tumawag sa akin." Litanya ng lalaking waring nasa tatlomput lima ang taon. Marahil ay isa sa apat na lalaki. Linuwagan niya ang pgkakahawak sa pintuan at iginiya papasok ang lalaki, Ilang minuto lamang ang iginugol nito hindi para ayusin ang pintuan niyang nasira at saka pinalitan ng gawa sa mamahaling materyales na pintuan. Ilang ulit pa nga niyang tinanong kung tama ba ang address na pinuntahan niya at baka nagkakamali lamang ang lalaki ng kumpirmahin nito iyon gamit ang text. ______________________________________ Vote, comment and follow are very much appreciated by the author. ?
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD