MARIANNE
Nang imulat ko ang mga mata ko ay ang asawa at baby namin ang bumungad sa akin. Buhat buhat niya na ito ngayon.
“Kumusta ang pakiramdam mo, mahal?” malambing na tanong sa akin ng asawa ko.
“I’m good, mahal ko. Si baby, okay lang ba siya?”
“Okay na okay ang baby girl natin. Kanina ay tinatanong nila ako kung ano ba ang pangalan ng baby natin,” sabi niya sa akin.
“Amara Ysabel Nerizon Alcantaria,” nakangiti na sabi ko sa asawa ko.
“Baby Amara, mahal na mahal ka namin ng mommy mo,” sabi ng asawa ko kaya naman ang saya ng puso ko.
Ang lahat ng pagod at sakit na nararamdaman ko ay bigla na lang nawala. Buo na talaga ang pagkatao ko dahil may pamilya na ako na masasabi kong akin. At aalagaan ko ito habang buhay.
“Mahal, dalawa pa ang kulang ha,” nakangisi na sabi sa akin ng asa
