Infidelity

5

I want to rest right now. Higang higa na ako. Hindi ko alam pero gusto kong humilata sa kama ngayon para magpahinga. Pakiramdam ko pagod na pagod ako ngayong araw.

3 pm na ako nakarating sa bahay. Si Arthur na nagbubukas ng gate ang naabutan ko.

"Mahal, saan ka pupunta?" tanong ko.

"Baby," napatayo siya ng diretso pagkakita sa akin. "Nandito ka na pala," may halong pagkadismaya ang tono ng boses niya. "Susunduin sana kita ngayon, nag text ako sa phone ng Resto tapos nag reply si Phia, nandoon ka raw kanina."

"Pasensya ka na, mahal, hindi na ako nakapagtext sa 'yo medyo masakit ang ulo ko at gusto kong magpahinga."

"Hindi ka rin sumasagot sa mga text at call ko,"

paano ko masasagot, na kay Tristan ang phone ko.

"nagmeryenda ka na ba?" tanong niya.

umiling ako habang pumapasok na kami sa loob. Kinuha niya ang pouch na hawak ko at siya na ang nagbuhat.

"Do you want me to cook, baby?" he asks.

umiling ako. "hindi na, love, ipapahinga ko na lang muna 'to."

"How about a massage?" he suggests, and I'm tempted.

"Yes, please,"

he smiled. "yes, I will, baby, later after my game." he silently laughed. "I'll just play one round then pupunta na ako sa kwarto." NBA ang nilalaro niya. Pero minsan, Tekken, hindi ko lang alam kung ano ang tinutukoy niya ngayong one round.

almost one hour na akong nakahilata sa kama. I don't have anything to do. Wala rin ang phone ko na pagkakaabalahan ko. Kailan naman kaya ibabalik ni Tristan ang cellphone ko sa akin? Hindi ko rin tuloy machat si Kycel.

Hindi ko napapansin ang paghikab ko hanggang sa maka-idlip na nga ako sa kama.

naalimpungatan ako sa mumunting halik na dumadampi sa pisngi ko, sa leeg, sa buhok, at sa ilong, palipat-lipat.

"Baby," ngumiti siya nang makitang nakapamulat na ako dahil sa kaniyang ginagawa. Si Arthur. "Massage na kita, baby,"

"hmmmnn,"

kinuha niya ang isang kamay ko at saka pinisilpisil. he is starting the massage now. pumikit ulit ako.

"hmmm baby, saan ka ba galing kagabi?" he asks.

"I'm with my friends," sagot ko habang nakapikit.

"Whose friends?"

"My friends. My college friends,"

"Bakit hindi ka muna dumiretso dito?"

I didn't speak. baka masabi ko pang galing ako dito at nakita ko siyang may kinakalantaring ibang babae. ang bilis magbago ng mood ko. bigla akong nairita at parang walang gana magpamasahe ngayon.

ibinaba niya ang isa kong kamay at kinuha naman ang isa.

saglit ko siyang pinakiramdaman dahil ilang segundo niyang hindi minasahe ang kamay ko.

"Nasan ang wedding ring mo?"

doon ako napamulat sa tanong niya at tinignan ang daliri ko. hindi ko nga suot ang wedding ring namin. naalala kong nilagay ko nga pala sa drawer doon sa kabilang kwarto.

"Nasa kabilang kwarto, sa drawer." pagkasabi ko noon ay pumikit ulit ako.

"Bakit hinuhubad mo? hindi naman dapat hinuhubad ang wedding ring" may halong lungkot ang boses niya. ramdam ko ang pagtayo niya sa kama.

mabilis lang siyang nawala dahil bumalik din agad. kinuha niya ang kamay ko at may sinuot. pagmulat ko iyon na iyong wedding ring namin.

"please wag mo na ulit huhubarin sa daliri mo ang wedding ring natin."

napaupo na ako dahil sa sinabi niya. nawala bigla ang antok ko at feeling ko gising na gising ako. "Why are you like that now?" I asked. ibang iba e. Hindi naman siya ganyan. Hindi siya sweet. Hindi siya malambing at most of all wala naman talaga siyang care sa marriage namin pero bakit biglang ganito?

kasi ba alam niya na nakita ko siya kahapon?

no. impossible.

"Tell me, Arthur. Bakit ka biglang ganiyan? wala ka namang pake sa marriage natin di ba? ang gusto mo nga matapos na ito. gusto mong mawala ako sa buhay mo."

ngayon lang ako nagkalakas ng loob sabihin ito sa kaniya for almost 3 years kong pagtitiis.

3 years niya akong binabalewala. 3 years niyang pinaramdam sa akin na wala lang ako dito sa bahay na ito. na parang wala akong asawa at wala akong kwentang tao. tapos bigla siyang magiging ganyan? nakakapagtaka lang.

"it's not like that."

"then what? 3 years akong nagtitiis sayo Arthur pero alam mo nakakasawa na e,"

"Iyon na nga, 3 years na pero wala pa rin akong pinagbabago. Gago pa rin. Kaya nga gusto kong baguhin ngayon. While you were in the province with your parents for about a month, I was thinking, I just can't live my life alone now. I'm missing you every day, every minute, and every second of my days without you. All I am thinking was you. You are making me crazy for asking myself every night may lalaki ba doon? baka may pumorma sa asawa ko. baka may mambastos don. I just can't help to overthink such things like that because of you."

hindi ako nakapagsalita sa binigkas niya. nakatitig lang ako sa kaniya. Totoo ba? Kung ganoon, bakit nahuli ko siyang may ibang kasiping noong pagbalik ko dito sa bahay? at dito pa sa kama naming dalawa!

"and now I realized, I'm ready to be a husband. I'm ready to be the father of your children. that its time for me to be responsible and to be a good husband."

I did not speak. I chose to listen to his speech. all of the heartaches that I have been experienced are coming back because of the memories of 3 years ago. All of the pain that I kept for myself because of him also.

"Kasi oo nga pala, may asawa na ako. I should settle down. Dapat hindi yung kung anong kalokohan ang isipin ko sa araw-araw. Dapat ang iniisip ko na 'how to build a perfect family?', for us, I should think for our future not what will I do from every other day of my life after I wake up."

Pinunasan niya ang luha sa mga mata ko. should I believe him? should I forget what I have seen yesterday?

some part of me is saying yes and the other part is saying no. I don't know.

he hugged me very tightly.

"I'm so sorry for being a jerk husband. I'm so sorry for hurting you when you are with me for 3 years. I'm so sorry for not realizing your worth immediately," he kissed me in my hair. His kisses making my body weak. "I'm so sorry for making you feel worthless. I'm so sorry for making you feel alone. I'm so sorry for not being a good husband."

he looked at me and still, my tears are continuously falling from my eyes. "I don't want you to be hurt and cry because of me now. Kasi hindi mo alam kung gaano ako mas nasasaktan kapag ganoon. Mas masakit sa akin na umiiyak ka nang dahil lang sa akin. I don't deserve your tears so don't cry because of me."

He wiped my tears and shower me with his kisses. he never kissed me on my lips. Only for our wedding. just a smack.

"Can I kiss you?" he asks for permission.

as his wife, it is my responsibility to give him what he is needing. matagal na panahon ko rin itong hinintay and now he is asking for my consent. tatanggihan ko pa ba? I'm convinced by his words. I know after this maraming magbabago sa buhay mag-asawa namin. I know he will change and he will try to be a good husband. that's why I'm giving him a yes as an answer to his question.

I nodded. "Yes," I want your kiss. I want more than your kisses.

after he heard my answer, he pressed his lips into mine.

Siniil niya ako ng masasarap niyang padampi-damping halik at masarap niyang matagal na halik.

he is kissing me romantically and passionately.