REALIZATION
Mia
NARATING namin ang plaza at naroon na rin sina Rino na naghihintay. Hindi pa rin normal ang pintig ng aking puso. Nanlalambot pati na mga tuhod ko. Parang hihimatayin ako sa tuwing lilingunin ako ni Ambrose.
"Ms. Mia, ayos ka lang ba?"
"O-Oo Rino. Ayos naman ako." Naghanap ako ng mesang pagpapatungan ng mga gamit ko.
Nahihiyang sinabayan ako ni Rino. "Pagpasensyahan mo na si Ambrosio, Ms. Mia. Na-stress siguro siya dahil malapit na ang pista." Lumabas ang mga dimples niya sa magkabilang pisngi.
"Huwag ka nang masyadong pormal, Rino. Mia na lang ang itawag mo 'kin. Saka hayaan mo na si Ambrose. Naiintindihan ko." May bakanteng mesa malapit sa entablado. Iyon ang inokupa ko.
"Baka nagseselos lang,” aniya kaya napatitig ako sa kanya.
“A-Ano’ng sinabi mo?”
“Palapit na
