Marahas akong bumagsak na naupo sa sofa. Tumingin naman ako kay Dakido na naupo rin sa sofa. Hindi ko alam kung bakit nakasunod ito sa akin?
“Sabihin mo na kung ano’ng dapat mong sabihin, Dakido.” Sabay sandal ko sa sofa. Agad ko ring ipinikit ang aking mga mata. Ngunit tuloy-tuloy na akong nilamon ng karimlan at hindi ko na rin narinig ang mga pinagsasabi ni Dakido.
Kinabukasan nagising akong sobrang sa akin ng aking ulo. Ngunit kailangan kong bumangon dahil may pag-uusap kami ni boss Zach.
Nang nakapag-shower na ako ay nawala na rin ang paglahilo na aking nararamdaman. Mayamaya lang ay nagmamadali na akong lumabas ng unit ko. Mabilis akong sumakay ng taxi at nagpahatid sa restaurant na kung saan kami magkikita ni boss Zach. Mayamaya pa’y tuloy-tuloy na akong pumasok sa loob ng vip.
