Agad kong inumang ang aking baril papunta sa kanan at sunod-sunod ko itong kinalabit. Sapol na sapol sa ulo ang mga kalaban ko. Kung tama ang aking hinala ay nadagdagan ang mga armadong lalaki na magiging kalaban ko.
Nang makalapit ako sa pinto ng kwarto na kung saan ko dadalhin ang mag-ina ay buong lakas kong sinipa ang pinto. Balak ko na sanang itulak ang wheelchair nang mabilis akong umiwas. Ngunit nakaramdam ko pa rin ang kirot sa aking braso. Mabilis ang lumingon sa taong bumaril sa akin at sunod-sunod ko itong pinagbabaril. Bigla akong napangiwi nang muli kong nadama ang sakit ng braso ko. Tuloy-tuloy rin ang agos ng dugo. Peste!
Hanggang sa itulak ko na ang wheelchair papasok sa loob ng kwarto. Agad ko rin itong ini-lock. Mabilis kong hinawi ang kurtina at nakita ko ang kama. Una
