KABANATA XXVII

1870 Words

Zaina Jhin Malayo pa lamang ay tanaw ko na sina nanay at tatay kasama ang dalawa kong kapatid. Naroon sila sa upuan ng mga pasahero ng bus na naghihintay sa bibyaheng bus. Mula nang maputol ang pag uusap namin kanina ay hindi ko na muling nakausap si nanay. Hindi ko alam kung tama itong ginagawa ko ngunit hindi ko na talaga alam kung ano ba ang nararapat kong gawin kayat sa huli ay nagpasya na akong sundin ang bilin at hiling ni nanay. Ngunit sa likod ng isip ko ay may nais akong malaman, at ano man ang makuha kong sagot ay hindi iyon makakapigil sa desisyong nais kong gawin. “Nay,” sambit ko upang makuha ang atensyon nila. Lahat sila ay napatingin sa aming tatlo. Kasama ko sina Faye at Vina at gaya ng pakiusap ni nanay ay dala ko ang mga damit nila. Agad na lumapit sina Vina at Faye s

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD