KABANATA XXVIII

2646 Words

Zaina Jhin Madilim na ngunit hindi ko parin magawang umalis sa kinauupuan ko. Kanina pa ako nakauwe mula sa terminal ng bus na pinagkitaan namin ni nanay ngunit hindi ko magawang dumiretcho sa bahay ng tita ko. Alam kong magagalit ito sa oras na malamang hindi ko nagawang pigilan si nanay. Panay na rin ang text sa akin ng pinsan ko, hinahanap na daw kami ni tita. Hindi ako nakapag paalam kanina ng umalis kaming magkakapatid kayat hindi pa niya alam ang ginawa ko. Paano ko sasabihin na umuwe na sila sa probinsya at ako pa mismo ang naghatid. Napatingin ako sa aking cellphone ng tumunog ito, isang mensahe mula kay nana yang aking natanggap kayat agad ko iyong binasa. “Anak pasensya kana, alam kong galit ka sa akin pero sana maintindihan mo na ginagawa ko ito para sa inyong magkakapatid.

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD