JULIAN POINT OF VIEW
Nakahilig ako sa upuan ng opisina ko sa CK Club, hawak ang isang bote ng tubig habang nakatitig lang sa kisame. Tahimik ang buong lugar. Ang mga players ko ay nasa kani-kanilang kwarto na, nagpapahinga pagkatapos ng mahabang araw ng training. Pero ako? Wala akong balak matulog.
May bumabagabag sa isip ko.
Monique.
Bakit ba hindi siya mawala sa isip ko?
Mula nang dumating siya sa CK Club, parang ang daming nagbago. Mas naging maingay ang mga players ko, mas naging magaan ang atmosphere sa paligid, at kahit hindi ko gustuhin aminin—mas naging iba rin ako.
Napabuntong-hininga ako at muling uminom ng tubig. Sa totoo lang, hindi ko alam kung paano nagsimula ‘to. Akala ko noong una, natutuwa lang ako sa pagiging matalino niya. Nakita ko kung paano siya humarap sa mga
