THISA IRENE
“Why naman you’re so tagal?” tanong ko kay Johanna na kararating lang ngayon.
Hindi siya sumagot sa tanong ko pero kumuha agad siya ng bottled water at uminom siya. Isang inuman niya ito at halatang uhaw na uhaw siya.
“You’re so kupad talaga. Kanina pa kami naghihintay sa ‘yo. Super tagal mo, dahil sa ‘yo kaya maraming time ang nasayang,” sabi ko pa ulit pero masamang tingin ang binigay niya sa akin.
“Ikaw kaya ang umakyat sa hagdan,” sabi niya sa akin.
“What? You used the stairs?” maarte na tanong ko pero nakangisi ako sa kanya.
“Ang taas ng inakyat ko tapos ang bigat pa ng maleta mo. Ano ba laman niyan? Bato? Sumakit ang buo kong katawan,” tanong niya sa akin na may kasamang reklamo.
“Bakit ka kasi nag-hagdan kung may elevator naman,” sabi ko sa kanya habang nakangiti
