MTTD 15
1165 Words
"Titig na titig ako kay Daichi. Habang hawak hawak Niya, Ang mga Kamay ko.
"Tala Alam ko na madalas Tayo magtalo, pero Sana ngayon araw ng mga puso. Pag bigyan mo sana Ang ipapakita ko SA'yo. Ang isa ko pag ugali, maliban sa ugaling araw araw mo nakikita na galit oh inis sa muka ko.
Pinagmasdan ko si Daichi. Sumang-ayon nalang din ako sakanya, Dahil nakakasawa din Kung araw araw kayo may iringan na dalawa. KAYA tumango nalang ako sakanya at ngumiti ng matamis.
Hinila ako ni Daichi papalapit sa lamesa. Para kumain na, nang makalapit kame. Pinag hila Niya ako ng upuan.
Nang makaupo na ako. Nagpunta Naman Siya sa isa pang upoan para makaupo na din.
Nang okay na Ang lahat, may Isang lalake ang lumapit samen ni Daichi at may dala dalang pagkain. Pagbaba nang mga pag Kain Mula sa tray.
Umalis na din si kuya.
"Let's eat hon.
Nagugulat paren ako. Pag tinatawag ako ni Daichi ng hon.
Pinag handa Niya ako ng pagkain sa aking plato.
Nag malagayan na Niya, Ang Plato ko. Nagsimula na kaming kumain dalawa.
Marami kaming pinag usapan tungkol saamen ni Daichi. At ngayon ko Lang napatumayan na maraming babae Ang nakakasama Niya. Mula noong Hindi pa Niya ako kilala.
Inaamin ko hon kahit Hindi pakita kilala may nakakasama ako mga babae at nakaka s*x ko sila, pero Hindi na ngayon. Mula nang makita ko Ang picture mo. Binago ko na Yung mga nakasanayan ko.
Kahit Alam ko, sa una palang na tatanggi ka sa kasal na mangyayare satin dalawa.
KAYA nga noong tinanong mo ako. Kung bakit Hindi ako tumanggi. Ginawa Kong dahilan Ang mamanahin ko.
Nagugulat ako sa mga sinasabi ni Daichi. Hindi ko Alam Kung ano ba ang sasabihin ko sakanya. Dahil ako una palang Ang gusto ko nang mangyare. Eh makuha ko mamanahin ko sa magulang ko.
Pero ngayon sa mga nalaman ko. Kay Daichi at sa nararamdaman ko. Ngayon Hindi ako makapag isip ng maayos Kung ano ba ang gagawin ko.
Ang matigas Kung paninindigan. Noong una ay nabaliwala nang Dahil sa Isang lalake.
"Tala? Hindi ko namalayan na tinatawag ako ni Daichi. Nang marinig ko ulit ang pag tawag Niya sakin. Itinaas ko na Ang ulo ko. Para tumingin sakanya.
"Tala.
"Yes Daichi? May sasabihin ka pa ba?
"Ano Kasi tala. Okay Lang ba na magsimula ulit Tayo sa umpisa.
Nang Dahil sa mga sinabi ni Daichi napapayag Niya ako sa mga sinabi Niya. Wala Naman siguro masama, Kung mag uumpisa kame sa simula. Hindi pa Naman huli Ang lahat.
"Oo Naman Daichi. Mag simula ulit Tayo. Hinawakan ni Daichi Ang kamay ko na nasa table.
"Thank you hon.
Sa subrang hiya ko yumuko na Lang ako. Para Hindi Niya makita Ang namumula kong muka.
Natapos Ang gabi na Masaya Lang kaming dalawa ni Daichi. Pag dating namen ni Daichi sa tapat nang condo Niya. Nauna na akong pumasok sa loob.
Papasok na ako nang hilahin Niya, Ang kamay ko. Nilingon ko Siya at ng tatanong, Kung may kaylangan pa Siya sakin.
Habang nakatingin kame sa isa't Isa,
Lumapit Siya nang dahan-dahan Sakin.
Lumapat Ang kanyang kamay sa aking pisngi at inayos Niya Ang buhok na humaharang sa aking muka.
Napaka ganda mo hon, Hindi ko maialis Ang mga mata ko sayong muka. Unang Kita ko palang SA'yo. Malakas na Ang kaba nang aking dibdib.
Hindi ko malaman Kung ano ba ang nangyayare sa aking pakiramdam ko. Kayang KAYA mo guluhin Ang nararamdaman ko SA'yo. Ikaw Ang unang tao na KAYA, ako galitin, Patawanin, at pagselosen.
Nagagawa mo Ang mga yun nang sabay sabay hon. Kahit Alam ko na Wala Naman akong karapan na magselos.
Inalapit ni Daichi, Ang kanyang muka sa akin. Ganon nalang kalakas Ang pintig nang aking dibdib. Hindi ko Alam Kung kinakabahan Lang ba ako oh Dahil mauulit Ang halik na binigay Niya Sakin. Noong nasa sasakyan Niya kame.
Naramdaman ko, Ang malalambot na labi ni Daichi sa aking mga labi.
Ganon din Ang kanyang mabangong hininga. Hindi ko maiwasan na titigin Ang kanyang muka at mga mata niya ngayon na nakapikit na.
Dahan-dahan ko na din. Ipinikit Ang aking mga Bata. Hinawakan ni Daichi Ang aking biwang at pinalapit Niya sa kanyang katawan. Nag tagal Ang halitan namen dalawa at Siya na din ang pumutol nito. Habol namen ang parehong hininga at niyakap ulit ako ni Daichi.
"Good night hon.
"Good night din SA'yo Daichi.
Pag katapos ng mga nangyare kanina. Agad agad ako pumasok sa loob ng kuwarto ni Daichi. Para makapag pahinga na din.
Kinabukasan Isang tunog Mula sa aking cell phone, Ang aking narinig. Hinahanap ko Ang aking phone para sagutin Ang tumatawag. Nang makapa ko na Ang cell phone ko. Agad agad ko sinagot ito ng Hindi ko nalalaman Kung Sino, Ang Caller.
"Hello?
"Hello anak.
Bigla ako napabalikwas, ng malaman ko na si inay Ang tumatawag Sakin.
Inay napatawag po kayo?
Napatawag ako Dahil gusto ko Sabihin na luluwas kame ng itay mo sa manila.
Ha? Bakit po Ano po Ang gagawin n'yo dito?
Sasamahan Kita mag ayos ng mga kaylangan n'yo ni Daichi para sa kasal.
Napabuntong hininga na Lang ako.
Talagang ikakasal na kame ni Daichi. Ang gusto ko Sana na kilalanin ko muna si Daichi. Pero mukang mauuna talaga ang kasal.
"Okay po nay.
Oh Siya ibababa ko na ito. Mag iingat kayo ni Daichi. Ipakamusta mo na lang ako sa magulang ng binata na iyon.
Nang mamatay Ang tawag ni inay tumayo na din, ako sa aking pag kakahinga. Nag simula na ako mag ayos ng sarili.
Nang okay na ako sa ayos ko. Lumabas na ako ng kuwarto ni Daichi para magluto ng umagahan. Pero bago ko pa magawa yun nakita ko na si Daichi sa kusina. Pagtapat ko sa lamesa may mga nakahain na. Ngayon ko Lang nalaman na marinog pala magluto si Daichi.
"Oh hon gising ka na pala, come here and let's eat.
Umupo na ako para kumain. Ang daming niluto ni Daichi. May hotdog, egg, ham, bread, Rice, sa ibabaw ng lamesa.
"Okay na hindi Naman ako puwede magriklamo, kahit ang gusto ko Sana ay tuyo at pulang itlog na may kamatis at sibuyas. Pero okay na niluto Naman ni Daichi ito.
Nagsimula na kaming kumain ng maalala ko Ang sinabi ni inay kanina.
Daichi tumawag pala si inay kanina, tumingin Siya Sakin.
Anong sabi ng inay mo?
Luluwas daw sila ng manila para tulungan Tayo na mag ayos sa kasal natin.
Tumingin ako Kay Daichi at ganon na Lang Ang ning-ning ng kanyang mata sa sinabi ko.
Bakit Daichi may problema ba?
Ah Wala Naman hon.
Natutuwa Lang ako, Kung ganon pala kaylan sila luluwas ng manila.
Bigla akong napahinto sa tanong na iyon ni Daichi. Dahil nakalimutan ko itanong Kay inay Kung kaylan nga ba sila luluwas ng manila.
"Nakalimutan kong itanong Kung kaylan nga ba Daichi.
Hayaan mo na muna yun. Kumain na Lang muna Tayo.
"Okay tatawagan ko na Lang mamaya sila inay.
- Writer
