MTTD 14
1060 Words
"Hoy tigilan mo nga Ang pag hawak sa batok ko. Itinulak ko si Daichi sa dibdib. Feeling mo Naman ikaw si massimo. "I still thinking about s*x. Hindi ko paren makalimutan. Yung moment na nasa yacht Yung dalawang bida sa palabas na pinanuod ko.
Jusko po nagiging mahalay ako. Dahil sa movie na pinanuod ko.
Tumitig sakin si Daichi nang masama. Sino Naman Ang massimo na tinutukoy mo.
"Wait don't tell me he don't know the actor? Tumitig ako sakanya at inaalam ko. Kung totoo na Hindi Niya kilala Yung actor sa 356days?
"Okay. Muka nga Hindi Niya kilala yun.
Sino Yung tinutukoy mo tala.
Wala yun, tumalikod na ako sakanya para pumasok sa kuwarto Niya. Nang hilahin nanaman Niya ako. Aba nawuwuli na itong Isang ito sa kakahila sa akin.
Kung Sino manyang lalake na sinasabi mo ipapahanap ko Yan tala.
"Eh di hanapin mo. Kung mahahanap mo Siya.
Naningkit nanaman Ang kanyang mga mata sakin.
Pero bago ko gawin yun. Mag bihis ka at may pupuntahan Tayo. Nagtataka ako Kung Saan Naman kame pupunta, at tumingin ako sa relo pasado alas doce na nang gabi at may plano pa umalis si Daichi.
Daliin mo pumasok kana sa kuwarto, para makapag bihis ka na. Patalikod na Sana ako nang ng salita ulit si Daichi.
"Wait before I forget! Just wear a dress.
Nagtaka na ako. Lalabas Lang kame. Pero kaylangan ko pa magpalit nang damit? Saan ba kame pupunta at kaylangan ko pang mag ayos.? Hindi ko na mapigilan magtanong sakanya. KAYA ng salita na ako.
Saan ba Tayo pupunta Daichi. Kung kaylang gabi na don mo Naman ako gustong magbihis?
Wag ka nang maraming tanong tala sumunod ka nalang sa sinasabi ko.
Pumasok ka na at hihintayin Kita dito.
Pumasok na ako sa kuwarto Niya para magbihin. Iniisip ko Kung anong dress Ang susuotin ko. Nang maalala ko Yung binili namen ni Olivier na dress sa mall.
Kinuha ko yun. At ng ayos na nang sarili. Nang nakapag ayos na ako. Tinignan ko Ang sarili ko sa harap ng samamen. Ang black dress na binili ko. Ang siyang suot suot ko ngayon tinirnohan ko Naman ito ng black na sandals at kinulot ko din ang mahaba Kung buhok. Nang makuntinto na ako sa ayos ko. Lumabas na ako sa kuwarto ni Daichi.
Pag labas ko ng kuwarto nakita ko si Daichi na may kausap sa cell phone Niya.
Pag lapit ko sakanya agad siyang ng paalam sa kausap Niya at tumayo sa may sofa. Pag harap ni Daichi sakin.
Nakita ko Ang gulat sa kanyang mga mata.
Lumapit Siya sakin at humawak Siya sa dalawa Kung kamay at hinila Niya ako palabas ng condo Niya. Nang makasakay kame sa elevator. Nakikiramdam ako. Hindi ko Alam ko Saan kame pupunta at Kung bakit kame aalis Kung kaylan gabi na.
Nang magbukas Ang elevator. Dali Dali kame ng punta sa may sasakyan Niya.
Habang lulan ng sasakyan. Sobrang tahimik at pareho na walang ng sasalita saamen. KAYA Ang ginawa ko iniopen ko radio sa sasakyan ni Daichi.
Isang kanta Ang ng play sa radio, Hindi ko Alam Kung ano ba ang tittle ng song.
It could change but this feels like, like the calm before the storm not that I don't wanna try but I I've been here before.
Friends and Town, phone's at home, I tell myself it's fine
can't remember how you taste, slept Alone too many nights
Where did we go wrong? I know we started out alright
Where did we go wrong? I swear i knew we'd last time
Where did we go wrong? Oh did you,
Did you change your mind?
Hindi ko Alam pero may iba akong nararamdaman. Tumingin ako Kay Daichi at tinitigan ko Siya. Ano ba ang iniisip mo ngayon Daichi. Kung nakakabasa Lang ako ng iisip siguro lahat ng tumatakbo sa isip mo nalalaman ko ngayon.
IBinaling ko Ang paningin ko sa labas ng sasakyan, ng punta kame sa ibang restaurant. Pero Dahil gabi na walang masyado tao sa loob. Pag labas ko ng sasakyan ay nakita ko nalang si Daichi na nasa harapan ko na pala.
Tinitigan ako ni Daichi at ganon na Lang Ang gulat ko noong ngumiti Siya sakin.
"First time siyang ngumiti sa akin. Bakit ganito Ang nararamdam ko. Ang lakas ng kabog nang aking dibdib Hindi ko malaman Kung anong dahilan.
Hinawakan ni Daichi Ang kamay ko ay hinila Niya papasok sa loob ng restaurant.
Pag pasok palang namen sa loob Isang bouquet nang tulip, Ang nakita ko na dala-dala ng Isang lalake.
Inabot ni kuya Ang tulip Kay Daichi at inabot sakin.
"Here this is for you. I hope you like the tulips.
Ngumiti ako kay Daichi. Kahit Hindi Niya Sabihin ay gusto ko Ang tulips ito Ang paburito Kung bulak-lak.
"Thank you Daichi. Nahihiya ako natumingin sakanya Dahil Alam ko na namumula na Ang pisngi ko.
Sumunod kame sa lalake na ng bigay ng tulips Kay Daichi at pumasok kame sa isang room sa loob ng restaurant. Ganon na Lang Ang pag kamangha ko sa nakita ko, Isang magandang decoration. Ang nakita ko sa paligid.
Maraming kandila sa sahig ng restaurant at flowers, at may nakita din akong lamesa malapit sa glass wall ng restaurant. Makikita mo sa labas Ang magandang tanawin. Nag tataka Ako Kung ano meron. KAYA tinanong ko si Daichi.
Anong meron ngayon Daichi at bakit nasa Isang restaurant Tayo? Binaling ko ulit ang tingin ko sa tanawin Dahil ang ganda pag masdan Ang maraming ilaw sa labas. Naramdaman ko na lumapit sakin si Daichi. Nagulat ako nang Yakapit Niya ako habang nakatalikod ako sakanya. Hindi ko maiwasan na kilingin sa ginawa Niya ngayon.
Hinintay ko siyang magsalita, gusto ko Kasi malaman Kung ano ba meron sa araw ngayon.
Happy Valentine's hon.
Hindi ako nakagalaw sa narinig ko Mula Kay Daichi. Tinawag Niya akong hon. Biglang lumakas ng tuluyan Ang dibdib ko. Ano ba talaga Ang nang yayare sakin. May sakit ba ako.
Kaylangan ko na ba mag pa check up.
Biglang nagsalita si Daichi sa likod ko.
Ang ganda mo ngayon gabi Tala. Bagay na bagay SA'yo Ang pangalan mo.
Dahil ikaw lang Ang nakikita ko ngayon gabi. Hinarap Niya ako sakanya at ganon nalang Ang Iwas ko na wag siyang pag masdan sa mga mata. Pero Ang lokong lalake hinarap pa talaga ang muka ko sakanya.
- Writer
