The next day, I woke up very with puffy eyes. Ayaw ko pa sanang magising kaso kailangan na naming umalis at pumunta ng Pilar. Our night was not good because of Reign's nightmare. Nagigising talaga kami tuwing gabi dahil sa iyak at takot niya tuwing gabi. Kung wala siguro si Carter baka buong gabi akong walang tulog dahil may mga oras na siya iyong naglalambing kay Reign.
Ramdam ko ang pagpalupot ng kamay niya sa aking beywang bago ko naramdaman ang paghalik niya sa aking pisngi. He just woke up too.
"Are you still sleepy?" he ask in his bedroom voice.
Tumango ako. "Very sleepy," sagot ko.
"But we need to go, we still have two hours. Susunduin tayo ng mga tauhan ni Aydin."
"Can I sleep for thirty minutes more?" hirit ko, hirap na hirap pa talagang ibuka ang mga mata dahil sa antok.
