24. MISCHIEVOUS THOUGHT
1031 Words
Galit na umuwi si Jin sa kaniyang mansyon. Nakita ni Chloe ang kuya habang siya ay kumakain ng ice cream. Siya ay huminto sa paglalakad, sinundan niya ito ng tingin hanggang sa pumasok na si Jin sa sarili nitong silid.
"Ano na naman ang problema niyon? Kung ano man iyon, mukhang malaki," bulong ni Chloe at saka niya tinuloy ang pagkain niya.
Binagsak ni Jin ang kaniyang katawan sa kama at niluwagan ang suot na necktie. Buntong hininga niyang tinitigan ang kisame, iniisip kung may mali ba siyang ginawa kaya siya tinanggihan ni Maxine.
"Did I do something wrong? Naging maganda naman ang approach ko to her for the past few weeks. I became as much of a gentleman as I could because that is what she desired. I became much better compared to his pest ex, so why? That's a load of bulls**t!" Sa sobrang inis ay agresibo siyang bumangon at kumuha ng sigarilyo. Sinindihan niya ito at sinubo. "When I saw her beautiful face and heard her angelic laugh, I tried to calm myself every f**king time. I really want to f**k her, but I can't. She'll despise me if I do it." Umihip siya ng sigarilyo at saka niya ring binuga.
Siya ay naglakad palabas ng terrace at doon tinuloy ni Jin ang paninigarilyo habang pinagmamasdan ang malawak niyang ari-arian.
"But what if she won't?"
Bigla niya naalala ang sinabi sa kaniya ni Nicolas tungkol kay Maxine. Naalala niya na kung sino ang lalaking makakakuha ng kaniyang pagkabirhen ay maituturi na niyang lalaki sa kaniyang buhay kahit anong gawin nito.
Natawa si Jin na maalala ang sinabi ni Nicolas sa kaniya. "Kahit papaano ay may silbi rin ang patay," bulong niya sa hangin.
Kinabukasan, maagang pinuntahan ni Jin si Maxine sa tahanan ng dalaga. Dahil sa kaniyang pag-iimbestiga, natukoy niya na sa araw rin niyon ay mag-isa si Maxine sa tahanan — isa na rin sa dahilan kung bakit niya niyaya lumabas ang dalaga kagabi. Wala sina Andrew at Jana dahil sa field trip nila na aabot ng tatlong araw sa Baguio. Samantala si Leslie naman ay lumuwas ng Maynila sa kadahilanang doon ilalaban ang kanilang thesis, katulad din siya nina Andrew at Jana na tatlong araw din na mawawala.
Ginarahe niya ang kotse sa tapat ng bahay at kinatukan ang pinto.
"Wait lang!" sigaw ni Maxine. "Akala ko naman sa susunod na araw pa kayo uuwi. Dapat pala nag-prepared ako ng–"
Hindi natapos sa pagsasalita si Maxine nang makita si Jin sa labas ng paupahan. "Jin? What are you doing here?"
Bahagya umatras si Maxine nang makita ang hitsura ni Jin. Ibang iba sa hitsura na palagi niya nakikita. Ang maamong mukha ng binata ay napalitan ng isang mabangis na hayop na kayang lumapa ng maliit na hayop at sa pagkakataong iyon, ang maliit na hayop na iyon ay wala ng iba kung hindi siya.
Pumasok si Jin sa bahay sabay ang pagsara at pagkandado niya ng pinto habang nakatitig sa katawan ni Maxine. Nakita niya ang suot ng dalaga na talagang nagpaakit sa kaniya. Suot niya ang isang manipis na damit na bakat na bakat ang dibdib, wala pa siyang suot na bra dahil sa bahay lamang siya. At sa kaniyang pang-ibaba naman, suot ang isang napakaiksing short na tila ba isang underwear sa sobrang iksi nito.
Nailang si Maxine sa titig ni Jin sa kaniya at nagulat nang mapagtanto ang suot niya. Agad niya tinakpan ang dibdib ng kaniyang mga braso, ngunit agad na kinuha ito ni Jin.
"J-Jin?" Sinubukang alisin ni Maxine ang kapit ni Jin, ngunit lubhang malakas ang binata. "Jin, maghunos-dili ka. Kung ano man ang naiisip mo, please lang… 'Wag mo na ituloy. Please?"
Nakita ni Jin ang pagmamakaawa sa mukha ni Maxine na lalong nagpagana sa kaniya. Hindi niya pinakinggan ang dalaga bagkus ay kabaliktaran ang kaniyang ginawa.
Inangat niya ang kanang kamay ni Maxine at hinalikan ang pulso nito. "You're so gorgeous, Maxine, and this is all your fault." Biglang lumalim ang boses ni Jin sa huli niyang mga salita.
Natakot ang dalaga sa kakaibang kilos ni Jin. Hinawakan ni Jin ang beywang ni Maxine at hinila niya papunta sa kaniya. Sa sobrang dikit ng kanilang mga katawan, naramdaman ni Maxine ang isang matigas na bagay na bumubukol sa pantalon ng binata. Napalunok ang dalaga at napatingin sa dibdib ni Jin. Ang isang kamay naman ni Jin ay nilagay sa pisngi ni Maxine at kaniya namang hinaplos ang matabok nitong pisngi. Pagkatapos ay pinadulas niya ito papunta sa malambot nitong labi.
"Jin…" May halong kaba na tawag niya sa binata.
"Maxine, I want you. Hindi pa ba halata sa bawat kilos na ipinakita ko? Hindi pa ba halata na gusto kita, Maxine?" malungkot na sambit niya.
Tumingala si Maxine upang makita si Jin. Nakita niya ang malungkot na mukha ng binata at siya ay naawa.
"You have no idea how heartbroken I was when you rejected me last night. All I wanted to do was spend time with you, but you turned me down easily without having second thoughts. I know you feel the same way I do, Maxine. You can deceive yourself, but you can't deceive me."
Nang marinig, nakaramdam ng guilt si Maxine sa kaniyang ginawa. "It's not like that… It's just…" Hindi magawang tapusin ni Maxine ang nais niyang sabihin dahil wala siyang lakas na banggitin ang tungkol sa huli niyang naging karelasyon — sa kaniyang nararamdaman.
"Tell me you like me, Maxine," seryosong sambit ni Jin sa kaniya.
"I… I can't." Agad niya inalis ang tingin kay Jin at hinawakan ang dibdib ng lalaki upang itulak siya. "I'm sorry, Jin. Please understand. I'm grateful na nakikilala kita at naging kaibigan. Nagkaroon ako ng kaibigan na tulad mong mabait at maalalahanin. I'm also grateful na palagi mo ako hinahatid at nakukuwentuhan every single night but… but, Jin, friendship lang ang kaya ko ibigay sa iyo. Hindi ko kaya ibigay ang gusto mo. I'm sorry."
Hindi natuwa si Jin sa kaniyang narinig. Lalo niya hinigpitan ang hawak niya sa dalaga at binulungan, "Then I'm going to force you to tell me you like me."
Sa pagkakataong iyon, hindi na niya nirespeto ang kagustuhan ng dalaga.
- Writer
