UNTAMED POLICE OFFICER

"Mr Xavier, nauunawaan ko ang hinaing ninyo ng iyong mga kasamahan. Ngunit unawain n'yo rin sanang hindi tayo maaring umabante kung wala tayong lead kung nasaan ang mga kalaban. Dahil kapag ginawa natin iyan ay natatakot akong baka mas maraming buhay maitataya. Who will be responsible for that if that's the case? All of us, Mr Xavier," paliwanag ni General Ibrahim Babangida. "General, walang mangyayari kung hindi tayo kikilos. Okay, let's say wala tayong lead. Pero magkakaroon tayo kung simulan na nating kumilos upang magkaroon. At isa pa ay iyan ang trabaho nating mga alagad ng batas," giit pa rin ni Aaron Sud. Akmang magsasalita pa sana ang heneral ngunit naunang tumayo mula sa kinauupuan ang isa sa mga opisyal nito. Si Captain Chinua Achibe. "Forgive me for saying this, General. These Asian people who are here as mission team together with the UN officers of Thailand are all correct. It's been three days since the battle between our troops and their group but we didn't do anything yet which supposedly we already do right after the operation," anito. Ang palad ay nakaturo sa kinaroroonan ng grupo nila kahit pa ang atensiyon ay nakapukos sa kausap na general. "I agree with Captain Chinua Achibe, General. We didn't dare to suggest or say anything about this. Because no one is saying about what's the next step that we are going to do. But now that our Asian comrades is desperately trying to rescue the remaining hostages, we are all willing to help them. It's our duty to serve anyone who is in need." Sang-ayon pa ng isang unipormadong militar. Si Major Akofor. Kaya naman ay napatingin ang karamihan sa grupo ni Aaron Sud kabilang na siya. Hindi naman kasi nila sukat akalain na may mga high ranking official ng military base ang handang magbuwis ng buhay para sa kanilang mga dayo. At ang higit sa lahat na hindi nila sukat akalain ay ang pagsalungat ng mga ito sa sariling superior. Ngunit kung nagulat sila ay kabaliktaran naman sa general. Dahil sa reaksyon ng sarili niyang tauhan ay mukhang mapapasubo siya. Hindi naman siya maaaring magpakita bilang isa sa mga membro nang tinutugis at mas lalong hindi puwedeng matiklo. Subalit dahil sa mga lintik niyang tauhan ay kailangan niyang magdesisyon dahil siya bilang General ang naipit. "Okay, let's do this, guys. Buwis buhay ang bawat kilos nating mga militar. Kaya't bago ako magdesisyon ay kailangan ko muna kayong tanungin. Handa ba kayong lahat upang muling lulusob sa unknown place ng mga kawatan? Who will take the responsibility of this action if something goes wrong?---" Dahil sa inis at pagkabagot ni Luther ay hindi na niya napigilan ang sarili. Marahil ay walang mag-aakalang sasagot siya kaya't hindi rin nakaligtas sa kaniyang paningin ang reaksyon ng mga kasamahan niya. "I will not say sorry for my improper behaviour, Sir General. I am aware on what's I am saying right now. But I don't really understand what you are thinking. Why? First, you are not issuing any orders to continue the search and rescue operation which we supposedly started after the meeting. Second, you're acting differently from what I'm expecting from you. It's seems that you are incompetence in doing the right job in rescuing them. And last but not the least, it's right that you are observing the outcome of this operation but it's so weird that a high ranking official like you to say those words. "Responsibility? Are you asking who will take the blame and responsibilities when the operation's outcome is a failure? That's the last thing I can imagine that you will say but since that you started it, I will rephrase the question. As a general, a father of so many soldiers under your wings, those people who are expecting for your protection. Will you take the full responsibility for them if you will not do anything against those gangsters who brutally killed so many lives? "And finally, let me tell you how I felt as a member of the UN's mission team. This is what I am expecting from you, General. I highly appreciated any officials fairly as I have a huge expectations from them as I do to you before we arrive. So, please don't let me look you down for not performing well your job." Mahaba-habang pahayag ni Luther. At sa hinaba-haba nang paliwanag niya ay mukhang kahit ang mga Africans soldiers ay napanganga dahil hindi inaasahan ang pagsagot niya ng deretsahan. Pero wala siyang pakialam kung ano ang iisipin nila laban sa kaniya. Ang mahalaga ay nasabi niya ang totoong damdamin. "Bro, ano ka ba naman? Aba'y may plano ka bang sirain ang lahat? Tsk! Tsk! Maari bang pigilin mo rin minsan ang iyong emosyon?" pabulong na saad ni Sean Emerson sa kaniyang younger brother na nasa mismong tabi. "Watch and see, Kuya. Wala akong pinagsisihan sa mga binitiwan kong salita. I intentionally provoked him. Ito ang sinasabi nating 'let the enemies solve the problems for you.' Walang magbabago sa plano natin. Ngunit maniwala ka sa akin, Kuya. At sa ginawa kong ito ay lalabas ang tunay na General Ibrahim Babangida. May dalawang options lamang sa hakbang na maari niyang gawin. Ang ipatumba ako dahil sa sinabi ko o full force attack sa mga lugar na hinihinalang lungga ng mga gangsters," ganti nitong bulong. "Manahimik kayong dalawa riyan. Aba'y gusto n'yo yatang tayo ang ilibing na buhay dito sa disyerto ah." Pananawata ni Aaron Sud sa mga anak. Iba naman kasi ang trip ng mga ito. Ang isa ay binulungan ang nakababatang kapatid samantalang ang isa ay walang takot na sinonahan ang taong maaring makatulong sa kanila. But deep inside of him, he is really proud of them. They are really interesting fellows. "You are really amazing young man. You have a deep thoughts and you are far sighted person. But it's a matter of lives. The reason why I'm not giving you any orders is I'll not risk any lives of my people without any reason---" "Pardon, General. Are you saying that the lives of my mother and siblings are not important to you? Are you insinuating that their lives is not worthy enough to risk for? I maybe young but I know that everyone has only one life. If they will lose their lives in the process or while we are rescuing them, it's an act of heroism. And besides, those are the oaths that we promised when we graduated from the university." Muli ay pamumutol ni Luther sa general. Ngunit dahil ayaw ni Aaron Sud na mas humaba ang usapang iyon ay sumabad na rin siya. Sang-ayon siya sa kaniyang anak kahit ibang tao ang magsasabi sa mga binitiwan nitong salita. Ngunit sa nakikita niya sa mata ng general sa kasalukuyan ay hindi na galit kundi poot. Iyon ang ikinakatakot niya. Baka magkatotoo ang pinagbubulungan ng magkapatid na ipapatay ito. "Stop that now, Luther." "General, please forgive my son's behaviour. As you have said, he is still young. He can't control yet his personal emotions." Pinaglipat-lipat niya ang paningin sa anak at sa heneral. Pilit niyang ipinapaunawa rito na manahimik na lamang. Kaso ang isa namang African soldier ang nagwika. "I beg to disagree with you, Mr Xavier. All your son's words are all correct. Maybe you are from other country and we have different cultures and customs. But he is indeed correct. Though it's a little bit harsh words, yet it will not be a valid reason to invalidate the way he expressed his words. For me, I will go with him," anito. "So as I am, General. May that young man words will open up our eyes. Because in the past years, we remain silent about those gangsters. We ignored them all and that's the reason why they just go on with their lives." Sang-ayon pa ng isa. "As one of your men for how many years, General. I will say sorry for what I'm going to say now. Let's continue the search and rescue operation. You are the only person who can give a full command to any of us to do the work." Ayaw ding patalo ng isa. Hindi rin doon nagtapos ang lahat. Dahil isa-isa ring tumayo at sumang-ayon ang karamihan sa binatang si Luther. Maaring hinintay lamang ng mga ito na may maglakas-loob na nagpahayag ng saloobin bago sumang-ayon. The majority of the African Military Base soldiers agreed to the young man, Luther Xavier. Kaya't wala na ring nagawa ang heneral kundi ang sumang-ayon sa kahilingan ng karamihan. Ang ipagpatuloy ang naudlot na search and rescue operation sa mag-iinang hostages. 'May mga sasang-ayon sa kaniya, Papa. Pero maniwala ka sa akin. Karamihan sa tauhan niya ay sinusunod siya dahil katungkulan nilang sundin ito. Pero sigurado akong may against din sa kaniya. Kung may iskalawag man sa mga ito ay malalaman din natin. Basta maniwala ka sa akin, Papa.' Para tuloy sirang plaka na nagpaulit-ulit sa kaniyang isipan ang salitang binitiwan ng pangalawang anak. 'Did I understimated his abilities? He is a warrior indeed. He has no fear in expressing his thoughts,' saad niya sa isipan. AFTER sometimes in the GENERAL'S OFFICE "Ano ang nakain ninyo at basta n'yo na lamang kinampihan ang batang iyon?!" kulang ang salitang sigaw upang ilarawan ang boses ng opisyal sa oras na iyon. "General, sa pagkakaalam ko ay walang problema sa sa pahayag ng batang Xavier. Kaya nga kami sumang-ayon sa kaniya dahil totoo naman ang lahat nang sinabi niya---" "Sige, Major! Ipaglaban mo pa ang batang iyon at ora mismo ay sisibakin kita sa puwesto! Alam mo ba kung ano ang idudulot ng search and rescue operation na ito? Buong gobyerno ang kalaban ng military base under my wings! Gusto n'yo bang mangyari iyon ha?!" Malakas na pamumutol ng heneral sa tauhan. Kaso kung pinutol nito ang major ay ang military Captain naman ang nagsalita. "Forgive me, general. But can I ask you why you're furious right now? So far as I know, we did the right thing to do. We came from different countries but we are all soldiers that have the same goals. To serve and protect our country and countrymen. We are just a mere soldiers but we are protecting the government from any danger. But I don't really understand why you keep on saying that if we continue to help those Asians people, the government will be our enemies," he said. "You too, Captain Chinua Achibe! Prepare yourself to lose your job for defending that impatient boy!" The general pointed his fingers furiously to the captain who questions his decision. No one dare to question him, his every decision approved by his men without any further questions. But because of one young man, they turned their backs on him. But he will not slide anything nor he is not a type of person who will sit idle. He might agreed to them that they will continue the operation but he will do everything too just to stop them from winning the operation. "Kung iyan ang desisyon mo ay wala akong magagawa, General. Dahil alam kong ginawa ko lang ang aking tungkulin bilang isang sundalo. Ngunit huwag mo sanang kalimutan ang law of protocol nating mga alagad ng batas. Hindi mo maaring sibakin ang isang tauhan dahil sa galit at personal feelings." Tinig ng major na nagpabalik sa kaniya sa reyalidad. "Sang-ayon din ako kay Major Akofor, General. Handa kong itaya ang aking trabaho para sa mga taong nagsakripisyong pumarito sa ating bansa upang iligtas ang mga mahal nila sa buhay as the other hostages if only those gangsters didn't massacred them. That young boy was not completely wrong on what he have said. That's why I'm risking my life to help them," dagdag turan pa ng capitan. Kaya't mas uminit ang ulo ng heneral. "All of you, get out of my office! Don't show your face in front of me until I'll not call you to report! Is that clear?!" muli niyang sigaw. Nais niyang kausapin ang mata at taenga niya ngunit baka mas makahalata ang mga itong membro siya ng AFRICAN GANGSTER GROUP. Kaya't mas pinili niyang palayasin ang lahat ng taong pinatawag din sa kaniyang opisina. Ngunit paglabas na paglabas ng mga ito ay hindi niya napigilan ang sariling huwag magwala. Kung ano ang nadadampot niya ay iyon din ang ibinabato kung saan-saan. "Hindi kayo ang magpapataob sa aking career mga hayop kayong lahat! Dahil sa inyo ay nagkagulo-gulo ang lahat. Ngunit tingnan natin kung hanggang saan kayo makipagmatigasan sa akin! You are just a beginners who doesn't know anything about the inner circulation of the whole military!" Dinig pa nilang sambit nang nagwawalang heneral. Kaya naman ay nagkatinginan silang lahat bago ibinalik ang tingin sa pinanggalingang opisina. Ngunit nagkaunawaan din sa kani-kanilang tinginan kaya't hindi na rin sila nagtagal sa lugar na iyon. Nagsibalik na lamang sila sa kanilang opisina.