Maxine P.O.V
ANG STUDENT BUDDY president ang bumungad saakin ng makapasok ako sa loob ng university. Agad nitong ipinaliwanag na saakin ang mga rules at punishment na makukuha kapang hindi sinunod ng isang estudanyte ang rules ng university.
Namangha ako sa sobrang laki at lawak ng university at sa sobrang dami ng malalaking building ng konkook university. Totoo nga ang sabi nila –ang konkook university ang pinaka-magandang universidad na makikita mo sa buong buhay mo. Pero gaya ng sabi ni lidzel na isang student buddy president "Hindi lahat nabibigyan ng makakataong makapasok at makapag-aaral sa isang sikat ng university sa buong bansa. Pero kahit gaano kasikat at kamahal ang paaralan na pinapasokan mo kung wala namang laman ang utak mo –walang magyayari sayo."
Kaya sisiguradohin kong hindi masasayang ang pangkakataong makapag-aaral ako dito at maging isa sa mga nakapagtapos ng pag-aaral sa university na ito.
"Well... Miss Maxine dito ang classroom mo and you are under of Ms. Matapang your adviser."-ani ni lidzel, hindi ko namalayang nasa harapan na pala kami ng classroom ko
Tumango naman ako sakanya. "Just wait me here, at kapang tinawag ko na ang pangngalan saka kana pumasok sa loob okay." -bilin nito bago pumasok sa loob ng classroom
"Class quite," -dining ko mula sa labas ng silid
"As we know –our University have it's own scholarship program for those students who cannot afford this kind of university. Anyway.. I came here to inform you that we have a new scholar student. Mr. Salvation choice this section for our new scholar student." -pangpapaliwanag nito sa buong klase
"Ms. Maxine please come-in and introduce yourself to the class." -ani nito na hudyat na pwede na akong pumasok sa loob ng klase.
Agad naman akong pumasok sa loob ng classroom ng dahan-dahan gaya ng napapanood kong korean high school series, nasa harapan naako lahat ng university students nasa saakin ang atensyon.
"Hello."-panimula ko "I am Maxine Tia from Green province university."-ngumiti ako
Napayuko ako ng marinig ko ang mga bulong-bulongan ng buong estudanyte tungko saakin.
"Ayy probinsyana girl."
"I heard ang mga probinsyana ay ignorant sa lahat ng bagay."
"Hindi daw matalino ang mga tao sa probinsya."
Ilan lang yan sa mga narining ko mula sa kanila. Gusto ko sana silang sagutin na mali lahat ang sinasabi nila tungkol sa aming taga-probinsya pero mas pinili ko nalang manahimik.
"Konkook students quite."-may pangbabanta sa boses ni lidzel at tumahimik naman ang buong klase dahil sa sigaw nito
"Remember our school quote about the university scholar."-tanong nito tumango naman ang ibang estudanyte
"Education is not just a key, it's also a weapon that can change the whole world. Not just yourself." -sabay-sabay na bigkas ng buong klase
Tumikhim muna si lidzel bago magsalita "Don't call those province people that they are not smart, they are ignorant or anything else. Dahil sa edukasyon lahat patas. Remember that." -natahimik naman ang buong section
Humarap naman saakin si lidzel "Sorry for that scene Ms. maxine, anyway this is Miss. Matapang your adviser."-nakangiting ani nito at inilahad ang kamay nito turo sa guro na nakatayo sa gilisectio
"Nice meeting you, the new scholar."-ani ng guro sabay lahad ng kamay saakin, agad ko namang tinanggap ang kamay nito at nakipangkamay rin sakanya
"Nice to meet you din po Ms. Matapang."
"Anyways.. umupo kana duon sa tabi ni ms. Avondale."-tinuro niya ang babaeng naka-lipstick na pula. Lumapit at umupo naman ako sa tabi ni Ms. Avondale
Nilingon ko ang tabi ko, pinagmamasdan ko dahil sa sobrang ganda niya, matangos ang ilong, hugis puso ang labi. In short pang-model ang dating niya. Nakakahiyang tumabi sa babaeng ito dahil sa gandang taglay niya.
Isang minuto siguro ako nakatiting sa katabi ko ng magsalita ito.
"Stop staring at me girl, nakaka-creepy kaya."-tumingin nito saakin na nakataas ang kilay, napayuko ako nalang ako
"Sorry, na gagandahan lang ako sayo."-ani ko sakanya
Tumawa lang ito kaya tinaas ko ang tingin ko sakanya, naabotan ko itong nakatiting saakin na nakangiti.
"Ohhh my bad,"- "I know na maganda ako."-sabay flip sakanya buhok
"Ashley tigilan muna nga yang kaartehan mo."-ani ng lalaking nasa tabi ng nagngangalang Ashley agad kong tiningnan ang lalaki
Mukha nitong half-british, half-american. Dahil sa buhok nitong kulay blonde.
"Hey! Transfer student."-kaway nito saakin. "I'm Cali Hugo, sorry pala sa attitude ni Ashely."-ani nito sabay lahad mg kamay nito agad ko namang tinanggap iyon.
"Okay lang yun. Totoo namang nagagandahan ako sakanya."-sabi sabay tingin kay Ashley na ngayon ay nakangiti saakin
Kinindatan naman ako nito "Dahil nagagandahan ka saakin, let me introduce myself to you –I'm Ashley Avondale the international model."-proud nito pangpapakilala saakin
"And I’m her boyfriend."-sigunda naman ni Cali
Hindi ko pinansin ang sinabi saakin ni Cali kay Ashley parin ang buong atensyon ko habang nakatanga ng marinig ko ang sinabi nito saakin.
International model? As in model ang babaeng nasa gilid ko ngayon?
"Totoo international model ka."-hindi ako makapaniwalang wika ko
Napailing naman si Cali "Talagang sa lahat ng narining mo, ang pagiging model ni Ashley lang ang napansin mo."-hindi mapakaniwalang sabi ni Cali sakin
Tumango naman ako "Yun lang ang nakuha ng atensyon ko."-simpling sagot ko, binaling ko ang atensyon ko ulit kay Ashley
Hindi makapanilawang ako tumingin sakanya "Woww, hindi pa ako nakakita ng model sa tanang buhay ko."-ani ko "Ang ganda pala talaga ng mga model noh."
Kinilig naman tumawa si Ashley dahil sa sinabi ko "Your right Maxine, magaganda talaga kaming mga model but I'm the most beautiful of all."
"ANONG IKAW ANG MASMAGANDA?"
Agad naman akong napalingun dahil sa malakas na sigaw na naggagaling sa likuran ko
"Anong ikaw ang masmaganda? Ashley." -sigaw ng maputing babaeng nasa likod ko na nakapamaywang
"Don't believe her Maxine, ako ang pinakamaganda dahil ako lang naman ang konkook university goddess of beautiful."-maypamamalalaking sabi rin nito saakin habang nakataas ang kamay nito na parang beauty queen
Hindi ko akalain napapaligiran ako ng magaganda, si Ashley na international model at ang babaeng nasa gilid ko ngayon na sobrang ganda din parang si Venus dahil sa ganda.
"Alam kong na-shock ka dahil sa ganda ko, but let me introduce myself too –Jane Art the University goddess and also a volleyball captain."-sabay kindat saakin ng babaeng nagngangalang Jane
"Wow! Sa buong buhay ko hindi pa ako nakakita ng magaganda, nakakahiya tuloy na tumabi sainyo."-nahihiyang ani ko sa kanila sabay yuko
Ako lang yata ang pangit dito. Sa kulay palang na balat ko mahihiya kana.
"Try mong tumingin sa salamin. Maxine makikita mo ang tunay na ganda and it's that you."-aniya saakin ni Jane habang malawak ang ngiti nito saka umupo sa umupoan nito
Tumango naman si Ashley bilang pagsang-ayon "Yeah, right. Ano kaba girl maganda ka."-sabi ni Ashley "Pero masmaganda ako talaga ako sayo."
"Hayss. Ikaw talaga Ashley."-saway ni jane "Tama naman si Ashley maganda ka. Look at yourself. You're a morena girl, don't down yourself."-sabay tapik sa balikat ko ni Jane
Napangiti ako dahi sa sinabi nito saakin. Nang bilang may malakas na tawa na narining namin mula sa likodan ni Jane.
"WHAT THE HECK!! James." -galit na boses ni Cali at masama nitong tiningan ang bagong dating na lalaking nagngangalang James.
"Sorry. My bad cali my friend."-sabi nito habang tumatawa parin
"Ano ba kasi ang ginawa mo naman? James." -tanong ni Ashley
Napailing naman ito at lumapit kay Jane sabay akbay sa dalaga "Natawa lang kasi ako kay Jane, mylove. dahil sa sinasabi nito."-saad nito habang nakatiting kay Jane
Jane mylove??.... Wait. Tama ba ang hinala kong mag-jowa ba ang dalawang ito.
"Ano naman ang nakakatawa sa sinabi ko aber!!" -nakataas ang kilay ni Jane habang sinasalubong ang titing ni James
"You give an advice to our new university scholar about beauty, kilala kita Jane. You consider yourself as a beautiful woman than Ashley and you never give an advice when it comes on beauty."-seryosong wika nito
"And for the first time I heard you giving an advice to someone hmm-mm." -may panunukso sa boses nito
Jane just rolled her eyes, and it earn some chuckled from as.
Bilang natuon ang atensyon ko sa lalaking na nasa harapan ko ngayon na lumingon ito sa amin –mukhang bagong gising lang ito.
"All of you are so noisy –hindi tuloy ako makatulong na maayos."-seryosong ani nito saamin.
Napakunot naman ako ng noo sakanya pero ang iba kung kasama ay tinawanan lang siya, binato pa nga ito ni James ng bote ng bottle water.
"Palagi kanalang tulong Kim Lee. Paano ka yayaman yan ngayon."-tumatawang sabi ni James na ngayon ay nakaupo na sa upoan nito
Kim lee ang pangngalan ng lalaking nasa harapan ko ngayon. Mukhang koreano itong lalaking nasa harapan ko ngayon. Medyo singkit ang mga mata nito, maputi din siya at mataas ang ilong ng lalaking nagngangalang Kim Lee.
"Whatever James."-tanging sagot lang nito. Tumaas naman ang dalawang kilay nito ng makita ako "Looks who's here, New student?"-tanong nito sa mga kasama habang nakatiting saakin
"She is the new university scholar Lee."-sagot ng bagong dating nasi lidzel sabay tapik sa balikat ng Koreanong lalaki.
Tumango ito sabay ngiti saakin "Well... Welcome to konkook university, I'm Kim lee the university vice president."
Mahina naman tumawa ang katabi ni Ashley nasi Cali "Ang tanging vice president na natutulog ng buong klase."-may sarkastic na ani ni Cali
"Why? There's nothing bad about sleeping. It helps as to make our skin clear and less pimples."-sarkastic na saad nito
Tumawa lang ang ibang kasama ko ng magsimulang magsagotan si Cali at Kim lee. Halos magmurahan na ito at walang pakialam ang mga kaibigan nito lalo nasi Lidzel.
"Don't mind those idiots."-nakangiting sabi ni lidzel saakin
"Okay."-maikling sagot ko sabay ngiti sakanya
Tumango naman ito "Mukhang kilala muna ang mga kaibigan ko and it's seems na-close na kayong lahat."-masayang ani nito saakin ni Lidzel
"Anyway, welcome to konkook university and welcome to our squad." -masayang ani ng mga kaibigan ni lidzel saakin at isa-isa nila akong niyakap except nila Cali, James at Kim Lee.
Malapad akong ngumiti at niyakap din sila pabalik akala ko hindi ko magkakaroon ng kaibigan sa loob ng university na ito –mukhang mali ako.
NAKATITING AKO SA SARILI ko sasalamin suot ang White t-shirt ko at isang faded jeans, at isang pares ng Gucci na sapatos. Tumingin ulit ako sa malaking salamin napailing nalang ako sa sarili ko dahil sa sobrang kagwapohan ko, walang pweding umangal dahil totoong gwapo ako.
"What do you think matthew? Gwapo na ba ako sa suot ko."-tanong ko sa kaibigan ko na nakaupo sa sofa
Bumuntong hininga muna ito "Seriously Marcos, You already ask me thirty-times I'm counting it –You know."-giit nitong sabi, halatang nagtitimpi itong hindi magalit saakin
Tinawanan ko lang ito. I know that I already ask him thirty-times, masaya lang talagang biroin itong si Matthew yung tipong gusto na niya akong sapakin pero pinipigilang lang yan, at yung mukha niya na nagkukulay kamatis na dahil sa galit. It was fun teasing my best friend.
Binalik ko ang buong atensyon ko sa full-size mirror nasa harapan ko. Aside teasing Matthew, I also love admiring myself at that mirror –marami naakong narining bulong-bulongan na mahangin daw ako tapos madaldal pa daw at higit sa lahat palagi ko daw pinupuri ang sarili ko na ako ang pinakagwapo sa buong mundo, na totoo hindi naman daw ako ganon kagandang lalaking.
Pero wala akong pake kung ano-ano yang pinagsasabi nila saakin dahil totoo naman madaldal ako at higit sa lahat gwapo at yan ang totoo, tanong pa nila sa mga magulang ko.
Naniniwala kasi ako sa kasabihang "Walang pangit na taong nabubuhay sa mundo dahil ako ang nag-iisang gwapo na magpapatunay." And I thank you.
Napangisi nalang ako dahil sa pinagsasabi ko sa utak ko. Hayyss nakakabaliw talaga ang kagwapohan at kagisigan ko.
Nagpabalik ako sa reyalidad ng bilang may tumikhim mula sa likodan ko, napakurap-kurap akong tinitignan kung sino ang nasa likodan gamit ang salamin.
Seryosong mukha ni Matthew ang nakita ko sa salamin. Mukhang may sinasabi ito na hindi ko na naman narining.
"Nakikining kaba saakin Marcos?"-tanong saakin ni Matthew
Tinaasan kulang ito ng kilay. Napabuntong hininga ito para alisin ang inis nito saakin.
"Kanina lang akong nagsasalita dito pero ikaw nasa ibang planita naman ang utak mo."-galit na boses nito, mukha tama ako hindi ko naman ito pinansin habang nagsasalita
Mukhang galit na nga ito. To much teasing to my friend. Kaya tumikhim muna ako bago binalik ang mukha ko sa pagiging seryoso –alam kong masamang galitin si Matthew dahil hindi mo magustohan kung ano magyayari sayo.
And I experienced how he can do when his mad, nakakatakot.
"What is my schedule for today Matthew?"-seryosong tanong ko para bumalik sa dati ang mukha nito
Bumuntong hininga muna ito "Think God someryoso kana, anyway your schedule for today –You have a meeting to konkook university dean Mr. Salvation."-saad nito habang nakatiting sa iPad niya, minsan hindi ko lang ito nagiging vice president si Matthew minsan nagiging secretary ko rin.
"Yan lang ba ang gagawin ko ngayon."-ani ko saka umupo sa sofa
Tumango lang ito "For this morning yan muna, but the rest meetings and meet-up this afternoon."
"Mukhang magiging busy na naman ako ngayon"-simpling sagot
"Because you are the country president."-paalala saakin ni Matthew bago ito lumabas ng kwarto ko
Umiling nalang ako sabay hilot ng sentido ko ng bilang pumasok sa isip ko ang university sinabi saakin ni Matthew na may meeting ako doon.
Konkook university, I know that university –the one and only school that exclusive for richest and influencers people, ang nakakapasok at nakakapang-aaral sa universidad na iyon ay ang mga anak ng business men, models, artist, actors also actress's and many more. Sila lang ang nakaka-afford ng tuition pay ng university –naging pangarap ko din ang makapag-aaral sa universidad na iyon pero hindi ako nakapasa sa standard ng university. I heard na may bagong program ang konkook university, if I'm right they called it university scholarship program, scholarship program for those students na walang pera pero gustong makapag-aaral sa universidad nila. Well... I hope may isang nakapasa sa program ng univerdad na yun.
Bumuntong hininga ako at tumayo binalik ang atensyon ko sa salamin, inayos ko ang buhok at damit ko bago umalis sa loob ng silid. Pagkalabas ko palang bumungad na saakin ang mga bodyguard ko na nakasuot ng itim na tuxedo.
Malapad naman akong ngumiti ng biglang may kung anong pumasok sa isip ko habang nakatiting sa mga bodyguards ko.
"What with that smile Marcos?"-tanong saakin ni matthew nakasunod pala saakin
"Nakakadag-dang pala talaga ng kagwapohan kapang maraming kang bodyguard noh." -mahinang tawa ko
Napailing nalang ito "Iwan ko sayo Marcos, tigil-tigilan mo ako kahanginan mo."
"I'm not mahangin, it's true naman na gwapo ako."-maypamamalalaking sabi ko sakanya
"Try mo din kayang kumuha ng maraming bodyguards para malaman ko kung gwapo kaba talaga."-ani ko
"No need. Meron o walang bodyguards alam ko sasarili ko gwapo paako sayo."-tumaas ang sulok ng labi nito
"Hindi ako sigurado sa sinasabi mo Matthew."-mahinang tawa ko dahil iinis ko na naman ito
Masama ako nitong tinitignan sabay talikod saakin. Tumawa lang ako ng malakas dahil sa naasar kuna naman ang kaibigan ko.
Well. Well. Well. I'm the wicked witch Joke, I am Marcos Salviron the handsome, sexiest, smartest and annoying–talkative–irritating COUNTRY PRESIDENT.