Habang lumilipas ang araw, mas lalo akong kinakabahan. Nandito lang kami sa bahay at nagdagdag si Daddy ng mga tauhan para magbantay sa paligid. Hindi rin pumapayag si Daddy na lumabas ako. Mas lalong humigpit si Daddy at para sa safety naming mag ina.
“Love? May gusto ka bang kainin?” tanong ni Anton habang buhat ko si Sebastian at kakatapos niya kumain.
“Wala naman. Kakatapos lang natin kumain kanina.” Sagot ko sa kanya at bigla niya akong tinabihan.
“Nag o-overthink ka na naman, love.” Napatingin ako sa kanya at tama siya. Ang daming pumapasok sa utak ko ngayon.
Ang daming ‘what if’ sa utak ko. Ilang araw na rin walang nage-text messege sa akin. Dapat nga maging okay ako kasi wala nang paramdam sa akin pero hindi. Habang lumilipas ang araw, kinakabahan ako. Walang umaga na hindi ko
