Parang nawalan ako ng hangin.
“Sa’kin?” halos pabulong kong tanong habang nakatitig kay Anton.
“Hindi… impossible…” Sabi ko halos paos na
Tahimik ang buong kwarto. Ang tunog lang ng mahihinang iyak ni Sebastian at ang maingay kong paghinga ang naririnig ko.
Nakahawak pa rin ako sa crib habang nanginginig ang mga kamay ko.
Hindi pwede.
Hindi ako.
Hindi ko kailanman ilalagay sa panganib ang pamilya ko. Ano ako? Baliw?
“Sir,” muling sabi ng guard habang hawak ang tablet.
“The override was authenticated using Ma’am Gens personal encryption key.”
Parang may humigpit sa dibdib ko. Paano nangyayari ‘yon?
“Hindi ako ‘yon,” mabilis kong sagot.
“Anton, hindi ako—” agad kong sabi at depensa ko.
“I know.” Mabilis ang sagot niya. Walang pag-aalinlangan.
Pero kahit gano’n… hindi nawala
