"You probably know I don't like you for my son." Umupo siya kaharap ng sofa na inupuan ko. Parang bawat sulok ng dibdib ko'y talagang desidido niyang saksakin.
I had never been this nervous before. Mas nakakakaba pa 'to kaysa sa thesis defense namin. Ni'hindi ko magawang makipag-eye contact sa kanya. Pakiramdam ko'y lason iyon na kaya akong gawing bato.
Nilaro-laro ko ang mga kamay; sa sobrang dami ng tumakbo sa utak ko, hindi ko na alam kung anong uunahin; si Kairee, kasama niya si Cassy. Was that the reason kaya hindi niya sinasagot ang mga tawag ko? Bakit sila magkasama? Iyong nanay niya, bakit gusto akong makausap ng mommy niya na parang pinapatay ako kada minuto.
"Do you really love him?" tanong niya.
"Yes po," tipid kong sagot, takot na may masabing mali, nginig sa matalim niyang
