"Why are you crying?"
Hinawi ko ang kamay niya ng akmang hahawakan niya 'ko. He looked shock; namilog ang mga mata niya hanggang sa kumunot ang noo niya. Umiwas siya ng tingin, mukhang may na-realized na ewan. Yumuko siya saka hinilamos ang palad sa mukha.
"Where have you been?" My voice was in full conviction kahit panay pa rin ang pagpatak ng luha ko. Tangina, ayokong gawin; iniisip ko pa lang ang mga sinabi ng mommy niya, parang namamatay na 'ko.
"My mom asked me to deliver a food for Cassy and her parents," tipid niyang paliwanag. Tila biglang ayaw niya ng magtanong kung anong nangyari at paano ako nakapasok sa bahay nila, parang alam niya na ang mga nangyari at kung bakit ako parang binagsakan ng libo-libong semento.
"My mom talked to you?" Binasag niya ang katahimikang lumunod
