Hindi inabot ng kalahating araw at nailabas ako doon ni Big sa tulong ng yaman at koneksyon ng pamilya niya.
Naaawa ako sa mga ilang kalapit room ko na naiwan doon at sinubukan ko silang kawayan bago umalis.
They put a substitute in my room and mark it on lock down. Walang makakapasok at walang makakita sa akin sa loob ng isang buwan dahil baka mas lalong lumala yong kalagayan ko. Wala ding bisita. Big told the management that im still there taking the medication.
Hindi ko alam kung anong plano niya at hindi nalang ako officially nilabas doon. Bakit kailangan kong magpanggap na nasa asylum parin ako?Iniiwasan niya bang baka mag aalala yong magulang ko?
Hindi ko na inisip pa iyon. Ang mahalaga ay nakalabas ako at muling nakasagap ng sariwang hangin. Nagtatatalon ako sa tuwa ng makaratin
