NANANAKIT ang aking balakang dahil sa pangyayari sa aming dalawa ni King kagabi. Pakiramdam ko ay lalagnatin na ako sa sobrang sakit. I wanted to see a doctor but I can’t ask my mother to accompany me. Nahihiya ako. Mabilis akong tumalikod nang marinig ang pagbukas ng pinto ng kwarto ko.
“How are you feeling?” Lumundo ang kama sa likuran ko. Hinawakan ako sa braso at pinaharap sa kanya. “I’m sorry, honey…”
I thought he left already. Inihatid ako nito kanina mga around five in the morning. Because I really wanted to be home. I wanted to take a rest in my own room.
“I want to see a doctor, hon. It really hurts. And I can’t take it anymore.” Naiiyak kong sabi sa kanya.
“Okay, hon. We will go to the doctor. Can you walk? I will just carry you…” Nag-aalala nitong turan sa akin. Maraha
