"Thank you, Damian, sa pagpayag mong ipag-drive ako," pasalamat niya sa malambing na tinig nang lumapit si Damian sa kanya. Nakatayo siya sa tabi ng mamahaling sasakyan na pagmamay-ari ng Papa ni Damian. Porsche 911 Turbo S. Pearl White Metallic. Nakadapa sa semento ng garahe, kumikinang sa araw na parang gawa sa gatas at yabang. Ang 20-inch matte black na mags, may pulang brake calipers na sumisilip na parang nagbabanta. Makinis. Walang gasgas. Walang dumi. And soon mapupunta na rin kay Damian, dahil ito ang nag-iisang tagapagmana. At sa loob ng ilang minuto, doon din siya uupo. Sa passenger seat na naka-chalk leather, katabi ng lalaking kasing bilis, kasing mahal, at kasing delikado ng kotseng ito.
Matalim na tingin ang pinukol sa kanya ni Damian. Walang kibo. Sapat na ang mga mata ni
