Myla's Depression

Kabanata 4

Real

We didn't go to our condo unit yet. We went straight to Shop & Dine to eat. Mag aalas singko na kasi at nagugutom na ako. Sa wakas ay nakaramdam din ako ng gutom at alam kong dahil iyon sa mahabang biyahe.

Charlotte was so nice and I found out that she's just twenty six. I was right, she's older than me for years.

But she's really admirable, I feel that she respects me, kahit pa mas matanda siya sa akin. She calls me Ma'am so I just told her to call me Myla. Nakakahiya dahil mas matanda siya sa akin. Hindi naman kailangang Maam ang tawag niya sakin, we will be working together so it does not really matter.

We talked about the company and she said LP company accepts any kind of works. Wedding, debuts, birthdays, and any other occasions. Some professional artists can also hire me for some international photoshoots so I have to get ready. I feel pressured about that.

All finances needed in any of my projects are, of course, provided. But she said I would be only working twice a week, if possible. I wanted to ask why. Is that even possible? Well, I don't have any complaint against the salary kasi doble pa ang matatanggap ko. Malaki ang sweldo ko pero ilang araw lang ako magtatrabaho? Isn't too much? Gusto ko pa namang maging busy.

Nagtaka tuloy ako kung easy pizzy na ba ang buhay nila dito?

She explained everything to me. She said she can also do my editting jobs. She's the incharge for the lightings, shadow effects and everything, pwede din daw taga bitbit. All I have to do is to accept photoshoots and any professional edits. Ganoon daw kabilib sa akin ang tito ni Chad na si Sir Leo. 

Really? Hindi ako masyadong magaling pero gustong gusto ko ang ginagawa ko, siguro ay iyon ang ibig sabihin ni Sir Leo, the owner of the LP company.

I even asked her many times if she was serious about what she said because I really could not believe it.

Naubos ko na ang Kiwi Juice ko dahil sa haba ng sinabi niya.

"And according to Sir Leo, since Sir Zac is not here yet, you would be the leader of the company. Out of the country daw si Sir Zac because of some family problem.."

I gaped my mouth dahil akala ko ay wala na siyang sasabihin ngunit nagkamali pala ako dahil mas nagulat ako sa huli niyang sinabi.

What did she mean by that? And who's Zac?

"Ano ulit?" I clarified. Kailangan kong marinig ulit iyon dahil lumilipad ang isip ko.

"You will be the leader.. for the mean time. Sir Zac's secretary just resigned, that's why. But don't worry, it's just for the mean time so don't get pressured. Sir Leo didn't explain this to you?"

I immediately shook my head because I did not hear anything from Sir Leo, Chad was the one who talked to me. At kahit si Chad ay hindi niya nabanggit ang mga bagay na ito sa akin. Imposible namang hindi niya alam? Or baka nga hindi niya alam.

I swallowed hard. Iniisip ko pa kung tama ba lahat ng narinig ko.

"Ako talaga?"

Narinig ko ang mahina niyang pagtawa. "Yes. Ikaw nga."

Napakurap ako ng ilang beses. Kailangang pumasok muna sa utak ko lahat. I'm not that slow but I just couldn't believe it.

"Sure ka ba ulit?" Tanong ko na naman. Pati ako ay naiinis na rin sa sarili ko.

"Yes, Ma'am. Iyon ang utos niya sa amin. Sinabi ko na sa team last week." Sabi na naman niya.

Ininum ko na ang bottled water na binigay ng eroplano kanina dahil ubos na ang kiwi juice ko. There are so much things to take in.

"As in? I mean, really? Bago pa lang ako sa ganito. I don't know if I can handle all the things you just told me.. " I told her honestly dahil kinabahan talaga ako bigla. I will be needing her help most of the time, I know.

Nakita kong tumango siya. "Ganyan na ganyan ako noong first time kong magtrabaho sa LP, but trust me, it's not too hard. Lalo na at ikaw daw ang isa sa pinagkakatiwalaan ni Sir dahil magaling ka and you really love your job.."

Napangiwi ako. Hindi ako magaling pero iyon nga, mahal ko ang trabaho ko. Natumbok niya.

"When will I start?" I asked kahit hindi parin ako makapaniwala sa mga narinig ko.

"Ikaw.. it's up to you but if you want to visit the company tomorrow, we can go. Pero ang sabi ni Sir, nextweek pa ang official initiate mo. He said I can help you to fix your condo. Huwag ka ding mag alala, magkatabi lang ang condo natin." Sabi niya at nakangiti na siya ng malawak ngayon. I really feel her sincerity.

"Talaga?" Kahit papaano ay nakaramdam ako ng tuwa dahil sa sinabi niya.

"Oo. At karamihan ng nandoon ay iyong mga Pilipinong nagtatrabaho din sa LP.. " sabi niya.

We've talked for almost an hour. She told me facts about her life and I found out that she's living here alone for almost three years because she lost her parents when she was young.

Sabi din niya ay malaki ang utang na loob niya sa LP company dahil halos iyon na ang bumubuhay sa kanya. Pero bakit kaya hindi siya mapromote?

Kahit papaano sa pag uusap namin ay natanggap na ng utak ko ang mga sinabi niya kanina.

Ilang oras pa kaming nagkwentuhan bago pinuntahan ang condo ko.

Pagpasok pa lang ay napanganga na ako. Well, it was not that big but it was so fascinating. Hindi ko inexpect na ganito ka elegante ang condo ko.

"Ang ganda!"

It is exactly my type.

"Bukas mo na ayusin ang mga gamit mo at magpahinga ka na. Alam kong kahit ilang oras lang ang biyahe mo, nakakapagod din." Concerned na sabi ni Charlote.

I thanked her before she left.

Like what she told me, her condo was just beside mine. She said I could just knock on her door if in case I would be needing anything. She's just too nice. I wonder kung mababait din ang mga employees sa LP.

Nang mapag isa na ako ay nakaramdam ako ng pangungulila. I feel different dahil ibang ambiance na naman at ibang lugar na naman.

Huminga ako ng malalim at nag isip ng pwede munang gawin. There was a flat screen television but I just can't watch. Simula bata ako ay wala akong hilig sa panunuod. I prefer reading books.

Nakahiga na ako sa sofa nang may maalala ako. I forgot to call Chad!

I suddenly grabbed my phone.

Viber viber viber!

I immediately called him.

"Ayan, mabuti naman at naalala mo ako, no?" Sabi niya agad pagkasagot niya sa tawag ko.

"Sorry na, Chaddie. Naging busy lang ako, and I just arrived." I paused. "Chad! Alam mo ba ang trabaho ko dito?" I can't hide my excitement!

"What do you mean?"

"So you don't really know?" Umiling ako. Paano ko ba sasabihin. "I will be leading the company fot the mean time. Chaddie! I can't do that."

"What?"

I told him everything because I was right, hindi pa nga niya alam.

Noong una ay hindi din siya makapaniwala. Pero sa ilang minuto naming pag uusap ay naintindihan na din niya.

Maaga akong natulog kaya maaga din akong nagising kinabukasan para ayusin lahat sa cabinet ang kakaunti kong damit. Hindi ako kumukha ng maraming damit dahil balak kong mag shopping sana dito.

Hindi pa sana ako magigising ng maaga kung hindi ko naisip na pupunta kami sa LP. I feel anxious, siguro ay dahil hindi ko pa kilala ang mga tao sa LP.

Maaga kong natapos ang pag aayos ng mga gamit ko kaya naligo na ako at nagbihis. I just wore a semi formal attire. Siguro ay para maging pormal din ang pagpapakilala ko sa kanila.

I recieved a message from Charlotte saying that she's ready.

Pagkatapos kong mag ayos ay kinuha ko na ang shoulder bag ko at lumabas na ako ng Condo.

I locked my door and was about to take a step when I saw a man beside my condo's door, nakatalikod siya at mukhang may hinihintay sa katapat ng pinto ko. Maybe he's my officemate, too? Sabi naman ni Charlotte ay mga employees din ng LP ang mga nandito sa building.

I was about to greet him but he finally faced me. Naglaho ang nagbabantang ngiti sa mga labi ko. Para akong nawalan ng dugo nang makita ko kung sino ang taong nakatayo sa harapan ko.

My legs suddenly trembled when I realized it was him. Ang taong iniiwasan ko.

Bakit siya nandito? Is this even real? O nananaginip na naman ako?