Chapter 5

1922 Words
One month past. Elisha MARIE POV. Pumayag na ang aking lola na ampunin ako ng mga magulang ni Kuya Sebastian. Dahil wala akong tunay na mga magulang, ay inayos na nila ang aking mga papel sa DSWD. (CDCLAA) Upang maging legal na anak nila ako. Hapon na kong umuwe rito sa mansyon. At dahil hindi ko sinamahan si kuya Sebastian na manood ng movie ay heto siya ngayon. Dumating ako rito na kasama niya ang mga kaibigan niya. Kaaga-aga pa at heto sila umiinom ng alak. Manginginom din pala si kuya Sebastian at nagyoyosi din. Hindi ba iyon pinagbabawal ng mga magulang niya? Oo nga pala, mommy at daddy na rin ang gusto nilang itawag ko sa kanila. Pero nalulungkot talaga ako dahil bawal na itong nararamdaman ko para kay kuya Sebastian. Pero crush lang naman. Hindi ko pa alam kung ano ang salitang mahal dahil bata pa ko at mahilig maglaro ng Chinese garter. Pagod na ko kaya kailangan ko na ring magpahinga sa aking silid. "Marie!" Tawag sa akin ni kuya Seb. Papasok pa lang sana ako sa loob ng mansyon. Huminto naman ako at tumingin sa gawi nila. Hindi ko alam kung lalapit ba ako o hindi? Ang baho ko pa naman dahil amoy pawis ang aking katawan. Inamoy ko pa ang sarili ko bago ako magpunta roon sa pwesto nila. Gusto kong lumapit pero nahihiya ako sa mga kaibigan niya. Mabuti sana kung si kuya Seb lang ang makaka-amoy sa mabaho kong amoy. "Marie, lumapit ka rito! Gusto kitang ipakilala sa mga kaibigan ko." Umiling ako kahit malayo siya. Makikita naman niya ang hindi ko pag-sangayon eh. Pumasok na lang ako sa loob at tinunton ang aking kuwarto. Maliligo muna ako bago magpunta sa labas. Pagkapasok ko rito sa kuwarto ay kumuha ako ng pares na damit na susuotin ko. Binilhan na rin ako ng mga gamit nila mommy at daddy. Sa katunayan nga ay wala sila ngayon eh dahil nasa mall pa lang siguro ang mga iyon at bumibili na naman ng mga gamit ko. Hawak ko na ang susuotin kong damit at short kasama na rin ang underwear na magkaparehos ang kulay. Halos branded ang mga gamit na binili sa akin nila mommy at daddy. Natutuwa naman ako sa mga binibigay nila sa akin. May mga stuff toys na rin ako rito sa loob ng aking kuwarto. At dahil mahilig ako sa malaking doll ay meron din silang binigay sa akin na halos kasing laki ko lang. Iyon ang palagi kong kayakap sa tuwing gabi habang si kuya Seb ang aking iniisip. "Marie! Buksan mo itong pinto!" Narinig kong sigaw ni kuya Sebastian mula sa labas ng pinto ng kuwarto. Papasok na rin sana ako sa banyo. Inilapag ko na muna ang mga susuotin ko sa paanan ng kama bago tunguhin ang pinto. Dinig ko na naman na nagtatawag si kuya Seb kaya naman binuksan ko na agad ang pinto kahit ang baho ko na. Siya lang naman ang makaka-amoy sa sarili ko kaya okay lang. "Kuya," sambit ko nang mabungaran ko siya. Lasing na si kuya nang makita ko ito. Agad siyang pumasok sa loob saka niya ko pinaalis sa pinto. Siya na ang naglock ng pinto. Nagtaka na lang ako kung bakit kami nagkulong rito. Kinakabahan ako dahil lasing pa naman si kuya. Mariin kong tiningnan si kuya. "Kuya, anong ginagawa mo rito? Maliligo na sana ako eh." Tipid siyang natawa. "Don't worry, at dahil nakakabata kitang kapatid. Ako ang magpapaligo sayo." "Ha?!" Nagulat ako ngunit natawa siya at pagkatapos ay tumitig rin siya sa akin. Mariin niya kong tinitigan. Hindi ko ba alam kung bakit ganito makatitig sa akin si kuya Sebastian. "Elisha?!" Wala sa sariling sabi niya. Kumunot ang noo ko sa pagbanggit niya ng pangalan ko. Tila may kahulugan iyon sa pagbigkas niya. "Elisha I miss you," salita na parang matagal niya na itong hindi nakikita. Niyakap niya ko. "Ang tagal kitang hinintay Elisha. miss na miss na kita Elisha." Parang nangungulila siya sa paraang pagbigkas niya. Ano raw? Namiss niya ko? Bakit naman? Eh araw-araw naman kaming nagkikita rito sa mansyon ha. Namiss ba niya ko dahil araw-araw akong wala rito sa mansyon? Nagtaka rin ako kung bakit natitiis niya ang aking amoy. Dahil ba sa alak na nainom niya? "Kuya, bakit mo nasabi 'yan?" Humiwalay siya sa katawan ko. Iniyuko niya pa ang ulo niya upang pagpantayin ang aming mga mukha. Tinitigan niya ko. Yung kaba sa aking dibdib ay tila parang may kabayong nagkakarerahan sa sobrang bilis ng pagpitik ng puso ko. Bakit ganito ang nararamdaman ko? Kabadong-kabado ako sa kan'ya? Ano ang pakiramdam sa tuwing ganito ang nararamdaman ko? Hindi ko rin kasi maintindihan. Ngayon ko pa lang ito narasan na hindi ko naman ito nararamdaman sa mga kaibigan kong mga lalaki. Pero si kuya Seb? Iba ang pakiramdam ko para sa kan'ya. Crush ko lang naman siya. Gusto ko lang siya dahil hinahangan ko lang naman siya. Buwisit ng pakiramdam na ito! Nagulat na lamang ako nang dumampi ang labi niya sa labi ko. Lumaki ang mga mata ko sa ginawa niya. Parang may nais pa siya dahil pinipilit niyang ibuka ang aking ibabang labi. Gusto ko siyang itulak dahil mali ito. Maling-Mali ito dahil may future wife na siya at siya ang babaeng nakatakda para pakasalan niya. Pero ano itong ginagawa ni kuya Sebastian? Ano itong ginagawa niya? Hinahalikan niya ko dahil lang sa lasing siya. Paano ko itutulak ang lalaking mas matangakad sa akin? Isa lang akong patpating bata na walang lakas para itulak siya. "Ahh... Damn it! Fvck!" sunod-sunod na pagmumura niya. Kinagat ko lang naman ang labi niya. Tumingin siya sa akin. Nakita kong dumudugo ang labi niya. Natakot ako kay kuya dahil sa panlilisik ng mga mata. May dugo ang labi niya dahil sa pagkakagat ko roon. Bahagya akong lumayo sa kan'ya. "Kuya, hindi ko sinasadyang kagatin ang labi mo." hinging tawad ko. Kumunot ang noo niya. "Sh*t! Did I kiss you?Did I do that?" Parang hindi siya makapaniwalang hinalikan niya ko. "Oo kuya, hinalikan mo kaya ako kaya kinagat ko ang labi mo!" Sigaw ko na parang maiiyak na ko. "Hindi ako marunong humalik eh kaya sorry. First time kong mahalikan at ikaw pa na kuya ko. Bakit kuya, gusto mo ba ko? May crush ka din ba sa akin?" Mas Lalo sumama ang tingin niya sa akin. "Crush? You looks funny Marie? Ni minsan, hindi ako nagkagusto sayo okay. You're like my baby sister to me. Iyon lang... And I'm sorry if I kiss you. And please, forget about the kiss. I didn't mean it. I thought, ikaw si Elisha. Sa totoo lang, na-blanko lang ako kanina. I'm really sorry Marie," saka ito suminghap. "I'm so stupid!" singhal niya pagkatapos ay lumabas na rin ito ng aking silid. Natulala na lamang ako rito nang ako na lang mag-isa sa aking silid. Iniisip ko ang mga salitang sinabi niya. Bakit ganun ang sinabi niya? Iniisip niyang ako si Elisha? Eh ako naman talaga si Elisha eh. Hindi kaya Elisha din yung babaeng future wife niya? Kapangalan ko ba ang babaeng papakasalan niya? Kinagabihan, lumabas ako ng aking silid ng katukin ito ni Lola. Kakain na raw kami. Pero nahihiya akong makita si kuya Sebastian. Nahihiya ako dahil sa pag-halik niya sa akin kanina. "Marie, may problema ba habang wala kami rito kanina?" Pekeng ngumiti ako kay Lola. "Wala naman po Lola," tipid kong sagot. "Bakit ang lungkot mo? Ngumiti ka naman apo. Nakakahiya sa mga magulang mo." NGUMITI ako kay Lola. Bago pa man kasi nila ako ampunin ng mag-asawa. Pinapakita na nila sa akin ang pagiging mabuting magulang nila sa akin. Pinaparamdam din nila sa akin ang pagmamahal gaya ng pagmamahal nila kay kuya Seb Sa totoo lang, Hindi naman sila ang problema ko. Si kuya Sebastian. "Lola, halata pa bang malungkot ako?" Malapit na kasi kami sa dining area. Naroon na silang tatlo at kami na lang ni Lola ang inaantay nila. Simula nang ampunin nila ako ay kasalo na namin si Lola sa hapag-kainan. May mga maids naman silang kinuha kaya sila na ang gumagawa ng trabaho rito sa mansyon. "Ayos na 'yan," pagsang-ayon ni Lola bago pa kami dumiretso sa dining area. "Magandang gabi iha," bati ni mommy at ganun din ang sabi ni daddy. Nginitian nila akong dalawa pagkaupo ko. Pero si kuya Seb ay hindi na ito namamansin. Dahil ba ito sa pag-halik niya kanina kaya ito nagbago? Katapat ko pa naman siya kaya mas lalo lang akong naging mahiyain. Naiilang na kami sa isa't-isa. Hindi gaya ng dati na nagkakatuwaan kaming pareho pero ngayon unti-unti siyang nagbabago. Ginantihan ko rin ng ngiti sina mommy at daddy saka tumingin kay kuya Seb. Ang seryoso ng mukha niya habang nakatitig lang siya sa plato niya. Inumpisahan na rin naming kumain ni Lola. Tahimik ang namayani sa pagitan naming lima. Tanging kutsara at tinidor lang ang maririnig rito sa hapag-kainan. Parang hindi ako sanay kumain kapag ganito katahimik. Mas nasanay pa yata akong kumain na nag-uusap habang kumakain. Patapos na rin akong kumain at ganun din si kuya Seb nang magsalita si mommy. Kinamusta niya kami at tinanong kung bakit daw ang tahimik namin ni kuya Seb. "Mom, matutulog na ho ako." Iyon ang sagot ni KUYA Seb saka ito tumayo. "Oh, sit down Sebastian. Kailangang malaman mo ito. I just want to inform you that Elisha and her dad is coming soon." Biglang nagkaroon ng interest si kuya Seb sa sinabi ni mommy. Umupo siyang muli sa dating upuan. "Really mom?! Wow that's great!" Natutuwang sambit ni Kuya Seb. Yumuko ako habang nilalaro ko ang aking mga kuko sa daliri. Kaya pala ako tinawag ni kuya Seb kanina na Elisha ay dahil kapangalan ko pala siya. Kaya naman pala Marie na lang ang tawag niya sa akin ay siya rin pala ang dahilan. "At ikaw Marie. Pag-aaralin ka namin ng dad mo sa ibang bansa. Sa New York mo na lang ipagpatuloy ang pag-aaral mo pagka-graduate mo rito sa Probinsiya. Gusto mo bang mag-aral sa ibang bansa iha?" Tanong ni mommy. Tumingin ako kay Lola. Parang ayaw kong mag-aral sa ibang bansa. Mas gusto kong mag-aral dito sa Probinsiya dahil narito ang mga kaibigan ko at narito rin si Seb. Isa pa, ayaw ko rin lumayo Kay Lola dahil simula nung baby ako ay siya na ang nag-alaga sa akin. Sampung taon na din ang lumipas nang mangyari ang isang trahedya kaya ako napulot ni Lola sa basurahan. Pinisil ni lola ang aking aking kamay na nakapatong sa aking hita. Tipid siyang ngumiti at parang sa nakikita ko sa mga mata niya ay sumasang-ayon siya. Tumingin din ako kay kuya Seb. Nakakadurog ng puso ang mga mata niya na parang hindi ko na siya kilala. Tumingin ako kina mommy at daddy. Ngumiti ako. "Payag na po ako mommy, daddy. Mag-aaral po ako sa ibang bansa. Pero may kondisyon po ako. Sasamahan po ako ni kuya Sebastian as of my guardian." "What?" Halos magulat siya sa sinabi ko. "Marie! I can't do that." Mariing tanggi ni kuya Sebastian. Tumingin ako kina mommy at daddy. "Mom, please... Pagkatapos ng 18th birthday ko. Pwede na niya kong iwan." Nagkatinginan ang mag-asawa. "Payag ako sa gusto mo Marie. Pero sa 18th birthday mo ay sabay kayong uuwe ng kuya Sebastian mo. He is planning to marry Elisha. Nakatakda na rin ang araw ng kasal ng kuya mo at saktong birthday mo din iyon. So icecelebrate din natin ang birthday mo." Ngunit tutol pa rin si kuya sa gusto ko.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD