"Presley, my troublemaker daughter," pagbati sa akin ng aking ama habang minamasdan ang hitsura ko pati na ang mga kaibigan ko. He even scoffed when he saw Soren's condition. "I am here to fetch you. We are going home." Sandali akong natigilan nang dahil sa sinabi niya. Nanlalamig ang buong katawan ko. I couldn't even move, not even utter a word.
"What do you mean? It's not even Sunday, Dad. Why would you fetch me?" kinakabahan kong tanong sa kanya kasabay ng paglunok ko ng napakaraming laway. What is he doing here? At naabutan pa niya ako sa ganitong sitwasyon. Dahil kaya hindi ako umuwi noong Linggo? "And I'm sorry I couldn't go home last Sunday. I'm too busy studying..." dagdag ko pa bago pa siya muling makapagsalita.
Mawawalan na ng malay si Soren dito pero hindi kami makalakad dahil
