The Sin Between Us (SSPG)

Chapter 8: Study Room

Napaupo ako sa gilid ng kama matapos umalis ni Mommy. Tahimik ulit ang buong kwarto, pero hindi na ito yung tahimik na nakakagaan. Ito yung tahimik na parang may bumibigat sa dibdib mo habang tumatagal.

Pinikit ko ang mga mata ko.

Kenzi.

Kuya Percy.

Kasalan.

Parang sabay-sabay silang umiikot sa isip ko, walang preno. Hindi ko na alam kung saan ako lulugar.

Humiga ako sa kama, nakatitig sa kisame. Kanina lang nasa café ako, iniisip kung bakit parang bumalik lahat kay Kenzi yung dati, yung mga hindi nasabi, yung mga dapat tapos na. Pero pag-uwi ko, mas gumulo lang lalo.

Hindi ko inaasahan na aabot sa ganito. Nakakapagod sa utak.

Hindi ko inaasahan na sasabihin ko kay Kuya Percy yung nararamdaman ko. At lalong hindi ko inaasahan na hindi siya lalayo.

Napahawak ako sa labi ko, parang may natira pang init doon. Napapikit ako ulit, pero agad ko ring iminulat. Hindi pwede. Hindi dapat.

“Ang gulo mo, Ara,” bulong ko sa sarili ko.

Tumayo ako at lumapit sa bintana. Mula dito, kita ko yung terrace na konektado sa kwarto ni Kuya Percy. Tahimik doon. Walang ilaw.

Pero alam kong gising siya at alam kong hindi rin siya mapakali.

-

Kinabukasan, maaga akong nagising kahit puyat ako. Parang may alarm sa utak ko na hindi tumitigil. Bumangon ako, naghilamos, at pilit inayos ang sarili ko na parang normal lang ang lahat.

Pero hindi.

Pagbaba ko sa dining area, nandun na si Mommy, nagkakape. Ilang segundo pa, dumating din si Kuya Percy.

“Good morning,” sabi ni Mommy.

“Morning po,” sabay naming sagot.

Hindi kami nagkatinginan.

Umupo ako at nagsimulang kumain, kahit wala naman talaga akong gana. Ramdam ko yung presensya niya sa kabilang side ng table

Ramdam ko na gusto niyang magsalita. Pero hindi siya nagsasalita.

At mas lalo akong kinakabahan dahil doon.

“Samara,” tawag ni Mommy.

Napatingin ako.

“Yes po?” agad kong sagot.

“May fitting ka mamaya para sa gown mo. Huwag mong kalimutan.” Dahan-dahan akong tumango.

“Opo,” sagot ko, pilit steady ang boses.

Saglit akong napatingin kay Kuya Percy.

At sa unang pagkakataon simula kagabi, nagtagpo ang mga mata namin.

Pero agad din siyang umiwas at tumayo.

“Mauna na ako,” sabi niya.

At umalis. Iniwan niya akong mas magulo ang utak.

Hanggang sa pagdating ko sa fitting, halos wala akong maalala sa mga nangyari. May mga designer na nagsasalita, may mga tela, may mga sukat pero parang wala akong marinig nang maayos.

“Ma’am, okay po ba ang fit?” tanong ng isa.

Napatingin ako sa salamin. Nakasuot ng wedding gown.

Maganda.

At parang hindi ako.

“Okay lang,” sagot ko. Pero sa totoo lang, hindi ko alam.

Hindi ko alam kung okay ba ako.

Habang tinitignan ko ang sarili ko, biglang pumasok si Kenzi. Hindi ko napansin kung kailan siya dumating.

“Ang ganda mo,” sabi niya.

Napalingon ako.

Nakatingin siya sa akin na parang… wala nang ibang tao sa paligid.

“Thanks,” sagot ko, maiksi.

Lumapit siya ng konti.

“Hindi ka mukhang masaya,” diretsahan niyang sabi.

Napatawa ako ng mahina.

“Ganun ba ka obvious?” Mahinang sabi ko.

“Sa akin, oo,” sagot niya.

Kenzi sighed.

“Ara, hindi kita pinilit sa kasal na ‘to.” Parang may kung anong kakaiba sa boses niya.

“Pero hindi mo rin ako tinanong kung gusto ko,” balik ko agad.

Natigilan siya.

“Akala ko—” hindi niya natuloy.

“Akala mo okay lang ako?” tanong ko.

Hindi siya sumagot agad. At doon ko naintindihan.

“Hindi ako galit sa’yo, Kenzi,” sabi ko, mas mahina na.

“Pero hindi ibig sabihin no’n na okay na lahat.”Tumango siya.

“May oras pa,” sabi niya.

“Kung ayaw mo, pwede pa nating itigil.” Napatingin ako sa kanya.

“Ganun lang kadali sa’yo?” tanong ko.

“Hindi,” sagot niya agad.

“Pero mas mahirap kung pipilitin natin.” Dagdag niyang sagot.

“Ginagawa ko ‘to para sa mga magulang natin.” Sabi ko at natigilan siya sa sinabi ko.

“Sabagay. Para sa magulang.” Sabi niya at ngumiti pero alam kong pilit ‘yon.

“Pero kung totoong anak ako nila Mommy? Hindi ako papayag. Dahil may kanya-kanya tayong gusto, gusto pa natin gawin ang lahat habang bata pa tayo. Pero wala eh.” Sabi ko at maiiyak na pero pinipigilan ko lang.

“Naiintindihan naman kita, Ara. Gusto mo ba kausapin ko sila Daddy para gumawa ng ibang paraan a—“ pinutol ko agad ang sasabihin niya.

“ ‘Wag. Hayaan na natin. Ito ang gusto nila. At saka iniisip ko sila Mommy, sila ang nagpalaki sa akin. Sila ang nag ampon sa akin. Kaya siguro deserved din nila na pumayag akong magpakasal sa’yo. Alang-ala sa business nila.” Sabi ko at tuluyan na akong umiyak.

He tapped my shoulder.

“ Ara, stop crying. Palapit na ang Mommy mo.” Pagkasabi niya ay tumalikod ako at dali-daling pinunasan ang luha ko.

Buti na lang nasabi agad ni Kenzi na palapit si Mommy.

Gandang-ganda si Mommy sa gown ko. Nakangiti lang ako habang suot ang gown. Ngiting napipilitan.

“Ang ganda mo, Samara!” sabi ni Mommy.

Wala akong magawa kundi mag agree na lang sa mga sinasabi niya.

—

Pag-uwi ko, mas mabigat na naman ang pakiramdam ko.

Pagpasok ko sa bahay, diretso na sana ako sa kwarto ko. Pero narinig ko siya.

“Usap tayo.” Si Kuya Percy.

Nakatayo siya sa may hagdan.

“Pagod ako,” sabi ko.

“Mas lalo kang mapapagod kung iiwas ka,” sagot niya.

Napapikit ako sandali.

“Fine,” sabi ko.

Pumasok kami sa study room. Isinara niya ang pinto. At ilang segundo, walang nagsalita. Para bang naghihintayan kami kung sino ang magsasalita.

“Ano? Gusto ko na magpahinga.” Sabi ko at lumapit siya para halikan ako.

Parang miss na miss niya ako! Mas lumalim ang halikan naming dalawa hanggan sa tinanggal niya na ang buong suot ko! Sobrang bilis!

Pagkatapos ay binuhat niya ako at ipinatong sa study table. Medyo madilim dito at aninag ng buwan lang ang tanging ilaw.

“Akin ka lang, Ara.” Bulong niya habang hinahalikan ang aking leeg.

Napakagat ako sa ibabang labi ko dahil sa sinabi niya. Sa bawat halik niya ay para akong nakikiliti!

Hanggang sa pinabukaka niya ako! Nanginginig pa ang hita ko habang pinaghihiwalay pa ‘yon.

“Hmm, sh*t.” Sabi niya habang inaamoy ang hita ko.

Hanggang sa napunta siya sa ibabang bahagi ko. Bigla niyang kinain iyon na para bang gutom na gutom. Napapasabunot na lang ako sa kanya dahil ang sarap niyang kumain!

“Ahh…k-kuya.” Ungol ko at bigla siyang napatigil.

“Call my name.” Seryosong sabi niya.

“P-Percy…” bigkas ko ng pangalan niya saka siya ngumisi.

Mas lalo niyang tinigasan ang dila niya habang naglalaro ang dila niya sa gitna ko.

Parang l*labasan na rin ako! At bigla niyang ipinasok ang isang daliri niya! Halos masabunotan ko siya ng madiin.

“Hmm. Sh*t, P-Percy. Ang sarap.” Ungol ko at mas lalo niyang binilisan ang pag f*nger sa akin. Halos napapaliyad ako sa bawat pasok ng daliri niya.

“Don’t make noise, baby.” Mahinang sabi niya habang tuloy pa rin siya sa pag f*nger sa akin.

Hanggang sa naramdaman ko nang n*labasan na ‘ko. Sinapp at sinipsip niya ang likidong lumabas sa akin.

Halos manginig ang dalawang tuhod ko sa ginawa niya.

“Can I?” tanong niya habang nakatingin sa akin ng deritso.

Napalunok ako.

At tumango.

“Are you sure?” tanong niya at muli akong tumango.

Handa na akong ibigay ang v*rginity ko sa kanya. Mahal ko siya at dapat siya ang mauuna sa akin.