Thalia's POV
Apat na araw na ang nakalilipas simula ng mangyari ang pagbabago sa buhay namin mag-ina at bawat araw ay lalo akong nangungulila sa anak ko.
Grabe din ang pagbagsak ng pangangatawan ko dahil kulang sa pagtulog kakaisip sa kalagayan ni Kristof. Naaawa ako sa batang nasa sinapupunan ko. Ni hindi ko na naaasikaso ang sarili ko kakahanap ng paraan para masilayan man lang ang anak ko.
Napakasakit pa din para sa akin na mawalay sa akin si Kristof dahil nasanay akong laging nandyan ang anak ko sa tabi ko. Noong nakaraang araw pa ako nagpupunta sa mansion nila Lucas pero lagi lang akong hinaharang ng mga tauhan nito.
Nanlulumo at bagsak ang mga balikat ko sa tuwing uuwi ako galing sa kanila. Nagbabaka-sakali lang naman ako na baka makita at mayakap ko man lang ang anak ko. Ni hind
