MUGTO ang mga mata niya.
Lahat ng napapadaan ay napapatingin sa kanya dahil kahit hindi naman maaraw ay naka-shades siya.
Tumingala siya. Madilim ang kalangitan.
Nasa bayan siya at nakatambay sa cake shop na pinagdalhan sa kanya ni Draken.
Alas singko palang ng umaga ay nandito na siya. Sarado pa nga ito ng dumating siya rito.
Sinadya niyang umalis ng maaga sa bahay dahil ayaw niya muna makita o makausap si Leo.
Alas dyis na ng umaga. Ilang oras na rin pala siya rito. Hindi niya napansin na halos limang oras na rin pala siyang nakatambay, kaya pala nangangalay na ang balakang niya at pang upo niya.
Sumipsip siya ng milktea at sumubo ng cake. Nagbabadya na naman ang mga luha niya ng maalala ang nangyari kagabi.
Nag angat siya ng tingin ng may umupo sa harapan niya.
Napangiwi siya
