Xandie POV
Nakatulala lang ako habang pinagmamasdan ang sarili kong repleksyon sa salamin. Ilang minuto ang lumipas ng iniwan ako ng babaeng yun at hanggang ngayon ay sagad na sagad pa rin sa puso ko ang mga sinabi niya. I felt the pang of insecurities na unti unti ng lumulukob sa pagkatao ko.
Pinunasan ko ang nagbabadya kong luha at pinakalma ang sarili ko.
"Calm down Xandie. She's just messing with your mind. Mahal ka ng asawa mo. Hindi ka pabigat sa kanya, so smile." I said, trying to cheer myself up while I'm smiling in front of the mirror.
Bumuntong hininga ako at ngumiti. Trying to erase those words from that woman habang lumalabas ako ng cr. Pagdating ko sa table namin ay tapos na silang kumain at naguusap usap na lang. Humalik ako sa pisngi ng asawa ko ng makaupo ako.
Napating
