Hindi ko siya kinibo pagkatapos niyang sabihin ‘yon. Iba kasi ang kalabog ng puso ko habang pinoproseso ang mga sinabi niya kanina. Nang matapos akong kumain ay hinintay ko muna siyang matapos sa pagkain niya para mahugasan ko na ang mga pinagkainan naming dalawa.
Habang naghuhugas ako ng mga plato ay bumalik siya sala para siguro magpahinga saglit. Akala ko nga ay aalis na siya at nakikain lang talaga siya rito kahit na alam kong p’wede naman siyang kumain kahit saang restaurant niya gusto. Nanggugulo lang talaga siya rito sa akin. Gusto lang niyang guluhain ang isipan ko gamit ang mabubulaklak niyang mga salita.
Kailangan ko lang talagang rendahan ang puso ko sa mga posibilidad na mangyayari. Ayokong masaktan sa larong sinisimulan niya ngayon. Baka mapaso lang ako sa apoy na sinisindihan niya, at sa huli. . . ako lang rin ang masasaktan habang siya ay tumatawa sa akin. I would be just a laughingstock to him. . . because I played with his fire.
Pagkalabas ko ng kusina ay naabutan siyang nakatingin sa mga litratong naroon. Mga litrato namin ni Sherwin, kadalasan ay mga litrato ko mula pagkabata hanggang sa makagraduate ako ng college, may ilan ring litrato ng pamilya ko, litrato ni mama at papa na magkasama sila at litrato naming tatlo na magkakasama pero bata pa ako no’n. Napako nang tingin niya sa litrato ko, noong highschool ‘yon noong makasali ako Mr. and Ms. Intamurals, at ako ang nanalo doon kahit na ayaw ko namang sumali dahil wala naman na si mama niyan at nagtatrabaho “raw” si papa kaya alam kong walang susuporta sa akin, pero napilit rin ako nina Tita at Tito dahil sayang daw ang mapapanalunan. Galit na galit pa nga sa akin no’n si Kendra dahil hindi siya ang napiling ilaban sa section nila noon.
Tumikhim ako para kunin ang atensyon niya. Tumingin siya sa akin at nagtaas ng kilay kalaunan. Bumalik ang mga mata niya sa aking picture frame at kinuha ‘yon bago ipinakita sa akin.
“You look so gorgeous when wearing make up and wearing your genuine smile.” I stilled as my eyes widened in fraction. “But of course, you’re still beautiful without make up and just put a smile on your face.” he smiled a bit at me then put back the frame on its place.
I’m still looking at him with so much confusion as I read his unreadable expression. He’s really confusing me with his gestures like this.
“Napakapakialamero talaga, e ‘no? Pinanganak ka bang pakialamero sa buhay?” natawa siya sa tinuran ko bago naglakad palapit sa akin.
Shit! Ngayon ko lang narealize na boss ko pala siya at hindi ko siya dapat sinasabihan ng gano’n. Mas lalo kong naramdaman ang kahihiyan at panlalamig ng aking katawan nang maglakad siya palapit sa akin. At sa isang iglap lang ay nasa harapan ko na siya. He’s now towering over me as he lick his lower lips while looking at me with those playful smile. He crouched a little to level my eye but his gaze look down on my lips that put a smirk on his lips. Gahibla na lang ang layo ng labi niya sa labi ko at halos manginig ang katawan ko sa klase ng titig niya sa akin. Kinabahan ako bigla sa maaari niyang gawin sa akin.
His head tilted a little to the side, “you’re wrong.” he chuckled sexily. “Pinanganak ako para sa ‘yo.” he then held my chin, lifted it as he crouched more to taste my lips.
I stilled there like a statue when he kissed my lips more like he’s not satisfied with just a simple taste of my lips. Hindi ko rin maintidihan kung bakit hindi man lang nanlalaban sa halik niya, ni hindi ko man lang siya itinulak. Mas lalo niyang idiniin ang kaniyang halik nang mapakapit ako sa kaniyang braso para kumuha nang suporta roon dahil nanghihina ang aking mga tuhod. Ang isa niyang kamay ay humawak sa aking batok para mas palalimin ang halik na iginagawad niya sa akin. Para akong nalulunod sa kaniyang malalalim na halik at pakiramdam ko ay hindi na ako kailanman makakaahon.
Sa bawat galaw ng kaniyang labi ay iba’t ibang sensasyon ang nararamdaman ko. These foreign sensations I never felt to Sherwin. These foreign sensations that only him could give me. . . I feel like I’m in heaven. . . I feel like I’m floating in air as he kiss me savagely and senselessly. In every flickered of his lips gives tingling sensation throughout my body. In every movement of his lips he’s trying to give even more. I respond to his kiss with the same ferocity he’s giving me.
He sucked my lower lip, earning a loud gasp and moan from me. I tried to keep my mouth shut but failed. He take that as an access to enter inside my mouth. When he successfully entered my mouth, he invaded it like it is his. I almost lost my mind when suddenly, I realized what we were doing. Handa na sana akong itulak siya nang humiwalay siya sa pagkakahalik sa akin.
I gasp in air while looking at him with death glare as pant in air, still flushed because of the kiss we just shared. He lick his lips then smirk at me.
“Damn. Your lips taste so sweet and so soft.” hahawakan niya sana ulit ako nang mabilis akong umatras habang hindi makapaniwalang nakatingin sa kaniya.
I still couldn’t believe that. . . we kissed! We really kissed each other! Not just an accidental one, but senseless and pervently! Oh my gosh! I cheated! I. . . I really did. . . s**t!
“No. . . m-mali ‘yong ginawa natin. M-mali ‘yon. I-I have a boyfriend for Pete’s sake!” naghihisteryang sambit ko pero tinaasan lang ako ng kilay ng lalaking nasa harapan ko.
“Really? What’s wrong with that when you respond to my kiss? If that was wrong, then, you could’ve at least pushed me away and I will fvcking let go to the kiss.” he said, gritting his teeth while looking me with his heated gaze.
“I was about to push you away!”
“Na sa una pa lang sana ay ginawa mo na, pero hindi.” biglang lumamig ang boses niya at ang tingin niya sa akin na ikinaatras ko. “Sana ginawa mo na agad para nang sa gano’n ay hindi ko na naisipan ang plano ko ngayon.” napamulagat ako sa sinabi niya.
“H-huh? A-anong plano?” gulat kong tanong sa kaniya.
He smirked devilishly at me, “to take you away from your boyfriend. To lure you. To seduce you. To make you fall in love with me. And to make you mine.” his smirk didn’t leave his sexy lips.
“A-anong. . . anong sinasabi mo?” he smiled at me softly, too far from his rough and dark expression right now.
“The moment I tasted you lips, baby, I declare you as mine. And mine alone. Kaya naman gagawin ko ang lahat para magkahiwalay kayo ng boyfriend mo. Or to make my plan easier, break up with your boyfriend now and be with me.” agad na lumapat ang palad ko sa kaniyang makinis at g’wapong mukha.
“You are not the one who can decide in my relationship, Architect Jian Cyrus Salazar. You were just my crush when I was eighteen and happened to be my boss right now but you can’t decide in my life. Kaya mawalang galang na, tang ina, umalis ka na sa bahay ko.” nanlilisik ang mga mata ko habang nakatingin sa kaniya pero kabaligtaran no’n ang kaniya. Those brown eyes were looking at me with gentleness and caring if I didn’t know who he really was, I could tell that he’s a gentle guy but no. Definitely not gentle.
Humugot muna siya ng isang malalim na buntong hininga bago kinuha ang coat niya sa sofa at lumabas ng bahay ko. Ako naman ay nanghihinang napasalampak sa aking sahig at napasapo sa noo.
“Anong kagagahan ang ginawa mo, Mio?” bulong ko sa sarili habang gulong-gulo na ang isipan sa mga nangyayari ngayon.
Hindi ko alam kung gaano ako katagal nakaupo sa sahig habang nag-iisip ng kung ano-ano. Nalala ko bigla si Sherwin, wala siyang ibang ginawa kung ‘di ang mahalin ako at ang pahalagahan ako sa loob ng apat na taong lumipas na magkasama kami. Oo, medyo magulo ang siwasyon namin ngayong dalawa pero hindi naman siguro ‘yon p’wedeng maging dahilan para lokohin ko siya nang ganito, ‘di ba? Ayokong kamuhian niya ako kung sakaling maghiwalay nga kami.
Apat na taon. Apat na taon kaming magkasama at ayokong sayangin lang ‘yon dahil sa pagkakamaling ito. Alam kong matinding trauma ang maiiwan nito sa kaniya at ayokong ako ang maging dahilan no’n. Pati ako ay masasaktan.
Kinabukasan ay halos inaantok pa ako dahil hidni ako agad nakatulog kagabi sa kakaisip tungkol sa nangyaring halikan sa pagitan namin ni Cyrus pati na ang tungkol kay Sherwin, pakiramdam ko ay niloloko ko siya nang wala siyang kaalam-alam. Ang gaga ko. Bakit ko ba hinayaan si Cyrus na halikan ako? Ni hindi pa nga namin nagawa ni Sherwin ang gano’n kalalang halikan.
Napabuntong hininga na lang ako nang maisip na naman ‘yon. Habang nasa tapat ng monitor ay narinig ko ang usapan ng mga kasama namin na nasa hilera lang.
“grabe, badtrip na badtrip si Architect kaninang umaga, nakakatakot kausapin.” anang isang emplyedo, si Jasmine na may facial expression pa habang nagsasalita.
“Sinabi mo pa. Kanina nga no’ng umakyat ako para ibigay ‘yong folders na inutos ni Mrs. Espenilla ay galit pa siya sa kausap niya sa telepono. Nakakatakot talaga siya kausapin, baka bigla akong patlsikin sa trabaho.”
Kumunot ang noo ko sa narinig. Badtrip? Bakit siya pa ngayon ang badtrip imbes na ako? Dahil ako ang ginulo niya kagabi sa bahay at hinalikan?
“Bakit kaya badtrip si Architect, ‘no?” tanong bigla ni Jarah na nakatingin rin sa mga kasamahan naming nag-uusap-usap tungkol kay Cyrus.
“Hindi ko rin alam kung bakit.” simpleng sagot ko bago nagpatuloy sa ginagawa.
“Baka lang may alam ka,” nagkibit balikat pa siya kaya naman naptingin ako sa kaniya.
“Paanong may alam? Hindi ko naman close ‘yon.” natawa siya pero hindi ko na lang pinansin dahil mas lalo niya lang akong aasarin kapag pinatulan ko pa siya.
Nang magtanghali ay nagpasya na kaming bumaba na para makakain na ng tanghalian. Nagkukwentuhan pa sila nang magpasya na akong umakyat na dahil may tatapusin pa akong mga files habang sila naman ay mukhang hindi namomroblema sa gagawin. Napailing na lang ako nang tawanan ako ni Jarah dahil masyado na naman daw akong napo-focus sa trabaho, ginagaya ko raw sa school. Siyempre at kailangan ko rin naman magseryoso, ‘no.
Walang gaanong empleyado ngayong oras na gumagala dahil break time. Paniguradong solo ko ang elevator. Pero ‘yon ang inaakala ko dahil pumasok si Cyrus sa loob ng elevator. Nanlaki agad ang mga mata ko nang makita kong seryoso lang siya. Kasama pa niya ang kaniyang sekretarya kaya naman nanahimik lang ako sa gilid at hindi na siya nilingon. Natatakot akong baka kapg nilingon ko siya ay bigla na lang siyang may gawin, narito pa naman ang kaniyang sekretarya. Ayoko ng eskandalo. Hindi niya siguro ako napansin dahil nasa pinakang gilid ako ng elevator. At isa pa! Nakalimutan kong pindutin kung anong floor ako, paano ako pipindot, e ‘di nakita niya ako. Napatingin sa akin ang sekretarya ni Cyrus pero mabilis ding nag-iwas ng tingin sa akin. Nagse-cellphone si Cyrus kaya naman hindi niya ako napapansin, sana nga ay hindi na niya ako mapansin.
Kung noon ay gustong gusto ko ang mapansin niya, ngayon halos ipanalangin ko na araw-araw sa Diyos na h’wag niya akong mapansin o makita sa trabaho.
Pero nagulat ako nang bigla niya akong lingunin sa likod. Nanlaki bigla ang mata ko sa gulat dahil sa biglaan niyang paglingon sa akin. Para akong biglang nakipagkarera sa bilis ng t***k ng puso ko. Sa pagtatama pa lang ng mg paningin namin ay gulat na nagulat na ako. Lalo pa nang tuluyan na siyang humarap sa akin. Nakangiti na siya ngayon hindi gaya kaninang seryoso at hindi gaya kaninang sinasabi ng mga empleyadong nakakatakot siyang kausapin ngayong araw.
Napatingin ako sa kaniyang pisngi dahil medyo namumula pa ‘yon, dahil ba ‘yon sa pagsampal ko kagabi sa kaniya? it’s still swollen, though.
“Hey,” agad niyang bati nang makasalubong ang mata ko.
Tumikhim ako, “hi. . . Architect.” nag-aalangan kong sambit sabay baling sa sekretrya niyang mukhang nagpapatay malisya lang kahit alam naman niyang napaka-unusual ng gianagawa ng boss niya ngayon.
Bumaling din doon si Cyrus sabay tawa nang mahina. “Why? You’re shy?” he asked soothinly.
Umiling na lang ako at humakbang para sana pindutin ang floor kung saan ako dapat. Pero mabilis niyang hinawakan ang palapulsuhan ko at ibinaba ‘yon. Hindi ako nagsalita at inagaw na lamang ang aking kamay bago muling sinubukan ang pagpindot pero pinigilan niyang muli ang aking kamay at humarang doon bago itinagilid nang bahagya ang kaniyang ulo.
“Anong ginagawa mo?” sa wakas ay tanong ko sa kaniya bago siya inirapan.
“Ikaw? Anong ginagawa mo?” he asked playfully that made me roll my eyes. Nakalimutan ko nang narito nga pala ang kaniyang sekretarya at paniguradong nakikinig sa aming dalawa.
“Tabi. Pipindot ako sa floor ko.” matigas kong sambit pero tinawanan lang niya ako.
“Nope. Sumama ka sa ‘kin.” he winked at me that me almost tremble.
“Huh? Saan naman ako sasama? At bakit ako sasama sa ‘yo?” naguguluhan kong tanong sa kaniya.
“Sa opisina ko,” napamulagat ako sa sinabi niya at agad na napaawang ang aking bibig dahil doon.
Agad siyang dumukwang ng halik sa aking labi na mas lalo kong ikinagulat.
“What the hell, Cyrus!” sigaw ko sa kaniya sabay takip sa aking bibig gamit ang braso.
Pero ang bruto ay bigla na lamang tumawa at yumuko nang bahagya sabay dila sa pang-ibaba niyang labi. Namula ang kaniyang tainga habang mukhang may pinipigilang kung anong emosyon. Nang mag-angat siya ng tingin sa akin ay munti nang ngiti roon na halos ikahimatay ko. His smile. . . is fvcking gorgeous. Every girls would die just to see that kind of smile of him. And I am so lucky to see that without doing any effort.
“Damn, baby. My name sounds so fvcking sexy when you utter it.” he sighed heavily and shook his head, as if not believing on what he’s feeling right now.
Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. “Tigil-tigilan mo ‘ko, Cyrus, bibigwasan kita diyan.” inirapan ko siyang muli siya bago nag-iwas ng tingin. Nahagip ng aking paningin ang sekretarya niyang nangingiti sa gilid habang nagtatalo kami rito ni Cyrus.
“Alright.” sumusukong sambit niya. “I’m just telling, though.” humakbang siya palapit na mas lalong ikinakalabog ng dibdib ko.
“B-bakit ka na naman ba lumalapit?” gahibla na lang ngayon ang layo naming dalawa at diin na diin na ako ngayon dito sa dingding ng elevator at hindi ko na alam kung paano pa ako makakalayo sa kaniya, gayong wala naman na akong takas sa kaniya.
His smile never leave his face as he closed the distance between us.
“Nothing, I just want to be near you. I want to smell your natural scent. I love it.” kinunutan ko siya ng noo para itago ang tunay kong nararamdaman nang bigla siyang umuklo at halikan na naman ang aking labi. “Siguro kung hindi kita nireject noon, matagal na siguro tayo. Ako sana ang first boyfriend at first kiss mo.” his eyes glimmered with an unknown emotion.
Nakatatlo na siya ng halik, ah? Saka. . . anong sinabi niya? Kung hindi niya ako nireject. . . matagal na sana kami at siya at first kiss at first boyfriend ko? Utot niya bulok!
“Too late to regret, Cyrus. Dahil kung noon gusto kita, ngayon hindi na. Kumbaga. . . infatuation lang ang naramdaman ko sa ‘yo noon.” his face darkened as he look at me intently.
Saktong pagbukas ng pinto ng elevator ay hinatak niya ako palabas no’n.
“No visitors for a while, Mr. Madrid.” utos niya sa isang baritonong boses.
“Noted, sir.” anito at pinagmasdan lang akong kaladkarin ng amo niya papasok sa loob ng opisina nito.
Napabuntong hininga ako nang makapasok kami sa loob ng opisina niya. Umupo siya sa swivel chair niya habang ako naman ay nakatayo sa harapan niya, malapit sa kaniyang lamesa. Pinaglalaruan ko ang aking daliri habang hindi makatingin sa kaniya nang diretso.
“So. . . infatuation, huh.” I look at his now cold and dark expression.
I stilled and couldn’t form any word now while away from him. I cleared my throat and think that. . . yes, I think that that was just an infatuation. That I really didn’t feel the love to him. I mean. . . I think that I thought that time I’m feeling in love with him because I’m longing for one from my parents. And now that I know how to handle and know what love is. . . I won’t be a fool now.
“Yes,” I answered breathily then look at him, straight in his eyes.
“Break up with you boyfriend, then, and I’ll show what infatuation is. Baka magulat ka na lang bigla. . . na hindi mo naman pala minahal ang boyfriend mo ngayon. I can show you that now.” he smirked at me. “And I think I made you realize some things now.” nagtagis ang bagang ko sa sinabi niya.
But well, I know how to piss him off, too. You kow, Cyrus, ayokong nagpapatalo sa 'yo. Ayokong ikaw lang ang masaya kapag namimikon. Gusto ko, ako rin.
“Well, you are right, Cyrus. You made me realize some things.” I tilted my head to the side, looking at him mockingly. “You made me realize how jerk you are. You made me realize how evil you can be just to play with fire.” iritadong sambit ko na ikinamaang niya.
Saglit siyang natigilan at huminga nang malalim bago bahagyang ngumuso. “I’m sorry. But I can really be so evil just so you can realize that you’ve been fooling yourself for years now. I can see that through your eyes. And I can feel that through your lips and kisses. You can fool anyone, but you can’t fool me.” seryoso siya habang tinatapos ang salita niyang ‘yon. Ni hindi siya kumurap o natinag sa titigan namin. “Oh, and also, someone can fool you, but I won’t. . . I can’t. That’s for sure.”
Sa huli niyang kataga ay natigilan ako. Someone. . . can fool me. . . sino?