Naramdaman ko na lamang pagyakap nito mula sa aking likuran.
"I'm sorry!"
Malambing na sabi nito. At mas humigpit pa ang yakap n'ya sa akin.
Hindi ko tuloy alam kung anong sasabihin ko sa kan'ya. At ano naman kaya ang nakain ng isang ito. Binibigyan n'ya na naman ako ng pag-asa na baka magustuhan din ako nito.
Hanggang sa maramdaman ko na parang nababasa na ang balikat ko.
"Sir Mayor,okay ka lang ba?"
Tanong ko sa kan'ya at bahagya naman itong lumayo sa akin.
"Oo,okay lang ako. Pasens'ya ka na. Sobrang nami-miss ko lang kasi s'ya. Dalawang taon mahigit na ang nakakalipas. Pero nandito pa din s'ya sa puso ko. Kaya noong unang makita kita ay hindi talaga ako makapaniwala. Mula ulo hanggang paa ay magkatulad kayo. Maging sa pananalita. Sa galaw lang nagkaiba. Dahil mahinhin na babae
