*Christine POV*
"Anyone?" Tanong sa amin ni Caleb. Hindi ko alam kung pangilang beses na nya tinanong yun sa aming mga nandito sa Common Room. At hanggang ngayon, pareho lang ang nagiging tugon namin.... Katahimikan.
Nakakabinging katahimikan na wala ni isa sa amin ang gustong bumasag.
Napatangin ako sa kaliwang panig ng silid kung saan nakaupo ang mga taga Nacht.
Kung hindi ko lang ramdam ang makapal na tensyong bumabalot sa amin, matatawa talaga ako sa ayos namin.
Paano ba naman kasi... parang literal na nahati ang silid na ito sa dalawang bahagi. Sa kanan kaming mga taga Lumiere at sa kaliwa ang mga taga Nacht. At may malaking pagitan talaga sa gitna ng mga upuan namin! Kaloka.. parang may sakit lang kami kung ituring nila. At ganun din naman kami sa kanila.
Di pa nakatulong na wa
