Agreement
613 Words
Dom POV
Nang makarating ako sa bahay, pumunta si Carlo sa kwarto ni Gabriela, at ako naman ay pumunta sa kwarto ko. Kailangan kong mag-isip.
Maganda siya, pero hindi siya ang para sa akin, kailangan ko lang naman ng isang pekeng kasal.
Nakaisip ko ng paraan na magpapalaya sa akin at magpapalaya rin sa kanya. Napakabata pa niya at dapat niya itong ma-enjoy.
Huminto ako sa harap ng pinto ng kwarto niya saka kumatok.
"We need to talk," aniya pagpasok sa kwarto.
"Tungkol saan?"
"Kung bakit ka nandito."
"Dinala ko rito nang sapilitan."
"I can give you your freedom."
"Totoo?"
"Are you willing to make a deal?"
"Sige, makikinig ako," sabi niya saka naupo sa kama. She crossed her arms and look at me.
"Hindi ito magiging madali para sa ating dalawa," panimula ko.
"Bakit naman?"
"Kailangan kong magpakasal at dapat totoo ang maging kasal."
"Totoo ang maging kasal? Anong ibig mong sabihin?"
"Taking your virginity."
"Nababaliw ka na," sabi niya na may kaba.
"In exchange for that, you can return to your house."
"How?"
"We fake your death and leave."
"Nagbayad ka ng ganoon kalaki para sa akin, tapos palalayain mo lang ako?" Halata sa kanyang mukha na nagdududa siya sa sinasabi ko.
"Hindi ako manghihinayang sa pera lang."
"Paano ko naman malalaman na dapat akong magtiwala sa 'yo?"
"My word is enough."
"I don't know."
Alam ko na naranasan niya nang maloko ng mga taong nagbenta sa kanya, pero hindi ko maiwasang hindi mainis sa babaeng ito.
"I'm trying to give you an option. Otherwise, you're forced to stand here having to live a shitty life by my side."
"Pag-iisipan ko."
"Kailangan mong bilisan. Ipapakilala na kita sa pamilya ko ngayong gabi."
Tinalikuran niya na ako at hindi na siya sumagot pa. Kaya naman iniwan ko na siya sa kwarto saka nagpunta sa living room para harapin si Dad.
"Ang hirap niyang kausap," sabi ko, tila kausap ang sarili. Nauubos talaga pasensya ko kapag siya ang kausap ko.
"Hindi dapat masayang ang perang ibinayad mo para sa babaeng 'yan."
"Don't worry, Dad. Tinitiyak ko sa 'yong may magandang maidudulot ang kasal namin," paniniguro ko sa kanya.
"Nakahanda na ang lahat para sa sayaw mamayang gabi," sabi naman ni Mom, pero halata sa boses niya na mapait ito at ayaw niya sa ideyang iyon.
"What's the problem, Mom?" tanong ko, kahit alam ko na ang sagot ay gusto ko pa rin siyang tanungin.
"Anak, hindi para sa iyo ang babaeng 'yon."
Si Dad ang sumagot sa kanya, "Tigilan mo nga 'yang pagiging negatibo mo, maganda naman 'yung babae, mabait, at tiyak na magiging mabuting asawa siya."
"May pinag-aralan ba 'yang babaeng 'yan?"
"Walang magiging problema sa kasal ko, alam kong susundin ako ni Gabriela. Kaya, Mom, huwag kang mag-alala pa," sagot ko.
Halatang hindi nagustuhang ni mom ang usapan, kaya iniwan niya kami ni dad.
Kinuha ko ang pagkakataon na iyon para kausapin ng seryoso si Dad, "Lahat ba ng miyembro ng Diablo ay darating?"
"Oo, hinihintay ng buong mafia ang kasal mo."
"Less for me."
Nagpunta ko sa opisina ko para manigarilyo.
I started thinking about Juliana. Being away from her is torture for me. Even though she is not the woman to be my wife, our connection in bed is strong.
Hindi ko kailanman kinailangan ng gamot para gamutin ang sakit ko dahil palaging mayroon akong si Juliana para magbigay kasiyahan sa akin. Pero ngayon ay kailangan kong humanap ng doktor para alagaan ito, dahil kung hindi baka mabaliw ako.
Gabriela must accept this agreement because even though I'm a widower, I can still run the Mafia, and she can follow her life, go home, or anywhere else she wants.
- Writer
