Chapter 20

1593 Words

Hunger Ayoko mang pagtuunan ng pansin ang natunghayan ay hindi ko naman maikubli ang munting pagbigat ng dibdib. Pilit kong isinasantabi iyon dahil sa totoo lang ay ayoko sanang masyadong mag-isip. Natatakot ako sa kung san ako maaaring dalhin ng mga saloobin. Nangangamba sa mabubuong ideya at hinagap. Higit sa lahat ay kinakabahan ako sa posibleng mapagtantong pagtingin. Ace Frederick: What time are you coming? Ace Frederick: You can arrive a little late. I have something sudden to attend to. Ace Frederick: Tell me when you're on on your way. Iyon ang ilan sa mga mensaheng ipinadala niya na hindi ko na nakita kanina. Tinignan ko ang oras na pumasok ang mga iyon. Hindi ako sigurado kung nasa bahay pa ba ko ng mga panahong iyon o wala na pero hindi naman na iyon importante pa. He s

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD