I saw how he glared to Markian. I am sure that he is really Lynusdrei. Ganoon na ganoon siya sa katabi kong lalaki.
Tumayo ako at napansin niya iyon. Mabilis niyang isinuot ang kanyang shades at tumayo.
Lalapitan ko na sana siya nang hawakan ni Markian ang aking siko. "Where are you going?" nagtataka nitong tanong.
Maybe he is thinking that I am still emotional. Lalo na at kakaiyak ko lang. He is thinking that I will walk while my mind is flying somewhere.
Tumingin ako sa kanya. Nagmamakaawa ang mga mata ko. "Markian," utas ko at bumalik ulit ang tingin sa lalaki kanina.
I am disappointed when I did not see him there anymore. Pagod akong napaupo ulit.
Is it really my imagination? Hindi ba totoo ang nakita ko?
Baka nga talaga dala lang ng bugso ng aking damdamin. Napahinga ako nang m
