Chapter 16 (A heart that envy)
Ikalimang araw ng makatanggap ng tawag si Dianne kay Rupert.
“Hello,” bungad ni Rupert.
“Alam mo pa pala number ko,” malamig na tugon ni Dianne.
“Pasensya na kung hindi ako nakatawag ng ilang araw,” hinging paumanhin ni Rupert.
“Okay lang yun sanay naman ako na halos mamatay sa pag aalala at pag iisip kung napano ka at bakit hindi ka man lang nakatawag o nakapag message nun pala yun taong inaalala ko eh masayang masayang nagpapasarap...masyado bang mahirap para sayo ung ilang minuto na tumawag o huwag ng tawag message na lang na hoy huwag kang mag intay ng kahit ano magpapasarap ako kasama ng pamilya mas okay pa yun eh kesa yung bigla ka na lang mawawala at magpaparamdam kung kelan mo gusto,” puno ng hinanakit na sumbat ni Dianne.
Isang malalim na bunto
